Op De Hoogte 2005

 

Terug naar de hoofdpagina

 

In 2004 ben ik de pagina "Op De Hoogte" gestart. Daarin gaf ik in woord en beeld het gebeuren op Dahlia gebied vanuit de Utrechtse optiek weer. Voor 2005 wil ik deze opzet herhalen, omdat hij u naar mijn gevoel op een goede manier het kweken en tentoonstellen van Dahlia's laat zien.

Voor 2005 zijn de plannen deels gemaakt. Het bestuur van de DVU heeft een voorlopig programma voorgelegd aan de leden. Die voorstellen worden op 19 februari tijdens de ledenvergadering besproken.

Voor mezelf is de situatie op Dahlia gebied niet zo duidelijk. Als gevolg van de verlegging van de A2 is het zelfs mogelijk, dat ik in 2005 ineens geheel zonder land kom te zitten. En een kweker zonder Dahlialand leidt m.i. tot niet veel bijzonders. Voorlopig hoop ik erop, dat ik het nog tot begin november kan uitzingen op de bestaande plaats.

De definitieve beslissingen hierover zullen mogelijk binnenkort door de Gemeente Utrecht aan mij duidelijk worden gemaakt.

Bij een gunstig besluit start ik dan zo snel mogelijk met het kweekklaar maken van het land.

Eind februari start ik dan ook met het opleggen van de knollen voor de betere stekwerk. De knollen staan allemaal klaar in de deels verwarmde kas te wachten op betere tijden en de "witte rook"  uit de Gemeentepijp. Ik ben benieuwd hoe dit gaat aflopen.

 

Op de pagina "Op De Hoogte" ben ik o.a. geeindigd met het tonen van wat foto's van de opslag van de Dahliaknollen. Uiteindelijk is er na november 2004 niet zoveel aan die situatie veranderd. Wel heb ik naast de knollen ook een groot deel van de kuipplanten naar binnen geplaatst. Dat zijn dan in hoofdzaak Fuchsia's en Geraniums.

Eind januari beginnen deze planten al weer lekker uit te lopen. Bij gunstig weer gaan ze dan ergens in maart weer naar buiten.

Wellicht zijn die oude foto's een mooie start voor deze nieuwe pagina.

 

Die knollen moeten dan de nieuwe stekken voor 2005 leveren. Als alles goed gaat dan worden het er ruim 5000.

Het overgrote deel is dan voor de eigen aanplant. De rest gaat naar de "Liefhebbers" in den lande.

 

Op 31 januari maar eens een bezoekje gebracht aan het Ontwikkelbedrijf van de Gemeente Utrecht voor tekst en uitleg van de nieuwste ontwikkelingen betreffende de reconstuctie van de A2 en aanpalende werkzaamheden. Daarbij bleek al snel, dat de plannen in dit gebied een doorstart van de kweek in 2005 onmogelijk zal maken.

Dat betekent op dit moment, dat alleen het opruimen van de spullen het enige zinnige is. Op 2 februari ben ik gestart met het opruimen van de kweekbedden op het Dahlialand. Van 11 kweekbedden zijn daarbij het gaas en de palen verwijderd. De rest volgt successievelijk. Als alles goed gaat en het weer wat meewerkt, dan is dat opruimen eind februari voltooid en liggen alle materialen en gereedschappen in de wachtstand voor vervoer naar een andere lokatie.

Er zijn nog wat mogelijkheden, maar geen ervan is in een definitief stadium.

Op het oude terrein van de Hoge Weide Volkstuinen zijn de laatste bomen inmiddels geveld. Op dit terrein wordt in de loop van de volgende maanden een enorm zandbed t.b.v. de nieuwe A2 gelegd. Inmiddels is dit deel van het werk gestart. Het gaat nu wel heel hard!

 

Het weer is trouwens de laatste tijd echt "huilen met de pet op". Ik heb zegge en schrijve 1 mooie dag gehad om wat opruimwerk te doen. Om de zaak af te maken kunnen wat mij betreft de mooie dagen snel komen. Dan schiet dat werk wat op.

Uit pure frustratie ben ik maar met het opleggen van de knollen begonnen. 25 bakken zijn inmiddels af en staan op de zolder te wachten op de eerste watergift.

Dat start ergens eind volgende week. (laatste week februari) Daarna kunnen de stekken komen.

Die 25 bakken met knollen is een aanloopje van het hele verhaal. Vermoedelijk doe ik hetzelfde nog deels over in de kas zelf. Dat gebeurt dan omstreeks begin maart.

Dan kunnen de pot- en kuipplanten naar buiten in de achtertuin. Daarna kan ik de "lege kas" verder gaan met het opleggen van nog wat soorten. Overigens wordt een groot deel niet opgelegd. Die knollen gebruik ik voor de aanplant van een lang kweekbed met gemengde soorten.

Uiteindelijk zal de nieuwe landsituatie bepalen welke soorten ik wel of niet ga planten. Wellicht worden het slechts 800 tot 900 planten, maar in het gunstige geval kan dat ook oplopen naar 4000 planten. Dat is dan altijd nog 1000 minder dan in 2004. Voor mijn doelstellingen lijkt dat echter wel voldoende. Het scheelt ook een macht minder werk en je kunt meer aandacht schenken aan de kweekbedden. Vooral het dieven wordt dan wat gemakkelijker. Dat lijkt ook wat waard. Uiteindelijk bestaat mijn leven ook niet alleen uit Dahlia's!

 

Op 15 februari staan er dus 25 bakken met knollen op de zolder klaar voor de start. Die 25 bakken bevatten ongeveer 70 verschillende soorten met veelal 3 tot 5 knollen per soort. De opleg geschiedt in mijn geval als volgt. Als onderlaag is een mengsel van tuinaarde en potgrond gebruikt. Bovendien zijn er wat koemestkorrels aan toegevoegd. Op deze menglaag zijn de knollen geplaatst. Per bak zijn dat vaak 2 of 3 soorten, die steeds in rijen of groepen zijn geplaatst. De knollen zijn daarna afgedekt met een mengsel van potgrond en tuinturf, waaraan ook weer een weinig koemestkorrels is toegevoegd. Bij de groepen en de rijen zijn in de randen van de bakken de naamkaartjes gestoken.

De namen zijn vermeld met watervaste inkt.

Op de onderstaande foto ziet u zo'n bak. De grond is nu nog licht vochtig. Over ruim een week gaat de eerste watergift erover. Dan gaat ook de toplaag van de grond zakken en komen de knolkragen veelal vrij te liggen. In die kragen ontstaan dan de stekken, waar ik het van moet hebben. Elke stek vormt straks weer een geheel nieuwe plant,

die op zijn beurt weer een nieuwe knol zal vormen. Daarvoor zal elke plant echter een flinke hoeveelheid bloemen produceren. Denk dan aan 10 tot 20 bloemen per plant als ze gediefd worden. Bij ongeremde groei zal het aantal bloemen echter een veelvoud bedragen. Denk dan aan 20 tot 50 bloemen per plant.

Het dieven van de bloemtakken gebeurt om de kwaliteit en grootte van een snijbloem te verhogen. Daarnaast zal de bruikbare steellengte ook toenemen, zodat deze bloemtakken fraaier in een bloemstuk verwerkt kunnen worden. Dit zijn tevens belangrijke aspecten bij deelname aan de keuringen voor snijbloemen op vaas.

 

Op 15 februari heb ik de opruimwerkzaamheden op het land voortgezet. Het was wel akelig weer, maar het regende gelukkig niet. Ik ben niet verder gekomen dan het opruimen van de steunpaaltjes van ruim 10 kweekbedden. Er wachten nog 25 kweekbedden en de 2 rijen met opstaand gaas en palen voor de bonen. Daarna dienen nog 55 rollen gaas te worden verwijderd en opgerold. Omdat het weer niet uitnodigde tot veel aktiviteiten heb ik deze dag ook wat foto's geschoten.

Die foto's ziet u hieronder.

U ziet achtereenvolgens een kiekje in de kas met de vele planten, die al flink uitlopen. Daarnaast ziet u een foto met een overzicht op het voormalige volkstuincomplex van de Hoge Weide. Alle bomen zijn nu weggehaald. De boomstoppels liggen te wachten op verdere verwerking. Op de achtergrond ziet u de boerderij van "Herberg De Hoef".

Het dak is geheel opgeknapt met een nieuwe rieten kuif. De laatste foto geeft een blijk van het begin van het voorjaar. Het sneeuwklokje geeft uitzicht op betere tijden.

 

 

Op 19 februari vond bij de ATV Ons Genot de jaarvergadering van de de DVU plaats. Door het vroege moment en bijzondere omstandigheden was het aantal aanwezigen flink minder dan in de voorgaande jaren. Uiteindelijk mocht het bestuur 10 leden begroeten. Dat is dan ongeveer 50% van het gebruikelijk aantal aanwezigen in de vorm van leden en donateurs. Tijdens deze vergadering werden de definitieve afspraken gemaakt voor het jaarprogramma van de DVU in 2005. De volledige inhoud van deze afspraken vindt u straks terug op de pagina "Dahlia Tentoonstellingen DVU in 2005".

Tijdens de vergadering heb ik wat foto's geschoten, die u hierna ziet. Ook bij Ons Genot was een pril begin van het voorjaar te zien. Ook hiervan ziet u een foto.

Bij deze vergadering ben ik zelf benoemd als lid van verdienste van de DVU vanwege mijn 25 jarige inspanningen binnen en voor de vereniging. Datzelfde geldt ook voor de heer Van Maarseveen. Deze was helaas op dat moment in het ziekenhuis opgenomen (UMC) voor nadere onderzoeken. Hij zal de onderscheiding tijdens een bezoekje namens de DVU ontvangen.

De blijken van waardering werden luister bijgezet dmv een speld "lid van verdienste", een horloge (namens de NDV) voor de vele vaak belangeloze inzet, en een mooi boeket bloemen voor de vrouw.

Uiteraard geldt voor alle hulde mijn hartelijke dank.

 

 

Op 20 februari ben ik toch maar gestart met het geven van water aan de op zolder opgelegde bakken met knollen. Dat om te voorkomen, dat de grond te erg in gaat drogen en het water straks haast niet meer wordt opgenomen. Overigens zijn diverse knollen al flink aan het wortelen. Dat is mooi waar te nemen door de deels doorzichtige bakken.

Op 24 februari blijkt, dat het water geven al snel gevolgen heeft. Met name de soortjes Arabian Night, Yelno Harmony en White Alvas beginnen beginnende stekken te vertonen. In dit tempo schat ik in over twee weken de eerste stekken "binnen" te hebben. De rest zal gezien de bewortelingsvoortgang wel snel volgen.

Door de aanhoudende koude kan ik eigenlijk niet goed voort. Normaal gesproken doe ik de potplanten omstreeks begin maart vanuit de kas naar buiten. Door die koude komt daar nu even niets van terecht. Ik wacht maar op wat betere tijden. Eventuele stekken moeten dan eerst maar met wat minder ruimte af.

 

Vanuit Zeeland kreeg ik de vraag hoe je het stekken verhaal het beste aan kan pakken in de zin van het wel of geen stekpoeder toepassen etc. Mogelijk heeft u er ook iets aan. Even op een rijtje welke voortplantigwijzes we onderkennen:

*Gewoon plompverloren de oude knol  in de grond plaatsen.
*De knol eerst delen, waarbij je steeds een stuk van de oude kraag mee moeten geven aan elk knoldeel.
*Lekker zaailingen voortbrengen uit het eerder gewonnen zaad.
*Vermeerdering door weefselcultuur (Dit is echt iets voor de beroepskwekers)
*De knollen opleggen en de stekken er van af nemen. (Dit systeem wordt door zowel amateur- als beroepskwekers toegepast).

Dat afnemen kan met de hand of met een scherp mesje gebeuren. Met de hand afgescheurde stekken hebben in de praktijk meer kraagweefsel en bewortelbare delen aan het ondereind van de stek.
De met een mesje afgesneden stekken pal boven de oogbasis dragen minder bewortelbare delen met zich. Overigens zal de oogbasis aan de kanten dan weer snel nieuwe stekken leveren.
In dat systeem is het verstandig de stekken te voorzien van het bewuste stekpoeder om de beworteling te ondersteunen.
Dit systeem wordt overigens door veel beroepskwekers toegepast en is erg produktief.

Kies je voor gewoon af-scheuren/duwen, dan is dat poeder een overbodige luxe, die niet alleen geld, maar ook extra tijd kost.
Enfin het is maar waarvoor je kiest.
Ik heb uitstekende ervaringen met gewoon afscheuren en het stekpoeder links laten liggen.

Er wordt door sommige kwekers trouwens nog een manier van voortplanting gebruikt. Deze kwekers laten de stekken doorgroeien op de knol. Toppen hem
dan na 4 of 6 bladparen en nemen vervolgens de in de bladoksels verschenen stekken af. Daarbij worden deze stekken ook in stekpoeder gezet.

 

Terwijl het stekkenverhaal rustig doorgaat en veel soorten stekken beginnen te vertonen, is het weer buiten aan de magere kant. Dat is wel wat zacht uitgedrukt.

Op 2 maart 2005 is Nederland grotendeels bedolven onder een dik pak sneeuw. Het kiekje hieronder, die in de avond is geschoten in de achtertuin geeft er een beeld van.

De volgende dag 3 maart heb ik nog een paar foto's vanuit en om het huis genomen. Het was een heuse witte wereld. Weer eens wat anders dan met al die regen.

 

Op 8 maart zijn eerdere vraagtekens en onduidelijkheden met betrekking tot de landsituatie in 2005 en verder wat beter in beeld gekomen. Begin maart 2005 ontving ik van de Gemeente Utrecht een mooi aanbod voor een ander stuk grond. Die grond ligt zelfs nog dichterbij dan binnen de oude situatie langs de A2. Het stuk is wel wat kleiner, maar voorlopig kan ik er prima mee voort. Het is nu zaak dat land eerst te ontginnen. Denk dan aan maaien, ploegen en frezen. Ondertussen kunnen alle gereedschappen en materialen ook naar die nieuwe plek worden overgebracht. Helaas zal dat niet door de kabouters worden gedaan. Ik zal zelf de armen uit de mouwen moeten steken.

Vanwege de doorgaande dooi ga ik vandaag (8 maart) ook weer verder met het verder schonen van het oude land. Dat betekent nog wat palen en gaas verwijderen van het Dahlialand. Het zogenaamde groenten- en Chrysantenland komt daarna aan de orde. Door het slechte weer heb ik ondertussen bijna 3 weken niets daaraan gedaan. De eerdere planning om daar eind februari mee klaar te komen is dus kompleet in duigen gevallen.

Ondertussen gaat het stekkenverhaal in en bij huis gewoon door. Gedwongen door de slechte weersituatie heb ik in arrenmoede toch maar weer 4 bakken met 16 soorten naar de zolder gebracht. Op de zolder staan nu ruim 80 soorten. De rest en dan heb ik het over ruim 40 soorten wacht in de kas op betere tijden.

Inmiddels heb ik de eerste 50 stekken kunnen oogsten en op kunnen potten. Ik verwacht van de zolder ruim 4000 stekken te kunnen oogsten. Het overgrote deel gebruik ik dan zelf. De rest gaat in de verkoop voor de DVU en de weggeverij aan een komende of gaande man/vrouw.

De foto's hieronder geven daar een beeld van. U ziet achtereenvolgens een stekkenbak, wat potjes met stekken en wat stekken, die van de knollen zijn afgescheurd/geduwd. Let erop, dat elk potje middels een plastic kaartje en watervaste inkt van de juiste naam van de desbetreffende Dahliasoort is voorzien.

Van de vier voorbeeldstekken worden de onderste schijnblaadjes deels verwijderd om rotting te voorkomen. Als grondmedium wordt metselzand en potgrond gebruikt in de verhouding 5:1. De potgrond is toegevoegd om het zand bijeen te houden en wat extra voeding aan te brengen voor de stekken.

 

 

Inmiddels leven we al weer op 23 maart 2005. Het weer is de laatste weken flink opgeknapt en de koude periode is gelukkig verleden tijd. Dit had ondermeer tot gevolg, dat ik de pot- en kuipplanten vanuit de kas naar buiten kon brengen. Dat klusje is inmiddels geklaard. De in de kas ontstane ruimte is nu vrijgekomen voor het stekken verhaal van de Dahlia's. Dat stukje werk gaat gestaag door. In de kas heb ik ook nog een zevental extra bakken met knollen van ongeveer 20 soorten Dahlia's opgelegd.

Het totaal aantal opgelegde soorten ligt nu ergens tussen de 90 en 100. De rest gaat eind april rechtstreeks als knol de grond in. Die soorten ga ik dus niet afstekken.

Het planten van de knollen zelf geeft de mogelijkheid er volgend jaar wel verder mee te stekken.

Ondertussen heeft het nieuwe door de Gemeente Utrecht beschikbaar gestelde land de eerste ontginnigsbeurt ondergaan. Dat betekende veel bramenstruiken, wilgenopslag, stapels takken en vooral veel rommel verwijderen en op een hoop zetten. Dat klusje is geklaard met behulp van de heer Sturkenboom. Harrie Kooijman heeft vervolgens het land aan een eerste freesbeurt onderworpen. De tweede beurt komt in het Paasweekeinde aan de orde ook al vanwege panne aan de tractor van Harrie Kooijman. Ondertussen ben ik ook maar aan de slag gegaan met het verder opschonen van de oude stukjes land en het overbrengen van de materialen. Met hulp van de heer van Engelen is het overgrote deel van de Dahlialand overgebracht. Die klus hoop ik de aankomende twee weken verder te klaren. Daarna gaat alle energie in het verder bouwrijp maken van het nieuwe stukje land. Dat stukje valt trouwens mee in grootte bij nader inzien. Ik denk dat het ongeveer 3000 m2 groot is. Voorlopig lijkt dat flink voldoende om er een Dahliaatje te laten groeien. De tijd zal het leren of het werkelijk lukt.

Oh ja, de produktie van stekken ligt op dit moment ergens rond de 500 stuks van ongeveer 50 soorten. Het begint dus aardig te vorderen. In de aankomende weken gaan de knollen pas massa's stekken geven.

Het voorjaar is dus echt begonnen. Om dat te bewijzen ziet u hieronder wat beelden van de tuinsituatie om ons huis in Utrecht.

Op 23 maart heb ik ook wat foto's gemaakt van opvallende beelden in de natuur op dat moment. Hieronder ziet u een foto van een deel van een enorme Kornoelje, die langs  het spoor Utrecht-Den Haag groeit. Ook ziet u een foto van een lange rij bloeiende Crocussen bij Leidsche Rijn. U mag raden hoeveel het er zijn.

 

 

Voor de nadere info heb ik ook wat foto's gemaakt van situaties van en bij het nieuwe landje, die ziet u hieronder.

 

Op 5 april 2005 is de natuur in Nederland flink verder gevorderd in haar voorjaarstooi. Om die reden heb ik weer wat foto's gemaakt van de voortuin van ons huis. Tevens staat iets verderop in de straat een schitterende Magnolia in de voortuin te bloeien. Daar maakt ik u ook deelgenoot van middels een foto.

 

Op 6 april is de stand van het stekwerk weer wat gevorderd. Het gaat nu richting de 1500 gewonnen stekken. Per pluk en dat is om de 3 dagen, komen er zo'n 300 tot 400 stekken van de opgelegde knollen. Dat aantal gaat straks nog wat oplopen omdat er meer bakken, die wat later zijn ingezet, nu pas de eerste stekken gaan geven. Als alles in volle produktie gaat draaien dan kan de opbrengst wel naar 800 stekken per 3 dagen gaan oplopen. Dat plukken en verwerken duurt overigens een flinke tijd. Op dit moment ben ik er al zo'n 3 uur per keer mee bezig.

Dan staat alles er weer prompt bij en dat is ook wat waard.

 

Inmiddels is het al weer 15 april. Het stekwerk gaat gestaag door. De stand is nu ruim 2000 stekken en een kromme rug. Door de vele regen van de afgelopen week is het landwerk wat gestremd. Dat gaf tevens de kans om de aanpalende sloot wat te schonen van wat irriterend vuil als plastic, takken, stokken en dergelijke storende zaken.

Een deel van het land dient nog uitgevlakt te worden. Daarna zal de laatste freesbeurt het definitieve uiterlijk gaan bepalen. Vervolgens kan er dan aan de planterij en poterij gewerkt gaan worden. In eerste instantie gaat het dan om de peulvruchten. Later komen daar de bonen, kool in diverse soorten en wat snijbloemen en bijmateraal bij.

Het uitplanten van de Dahlia's en Chrysanten start denk ik ergens half mei. Het zal er om gaan spannen of alles wel tijdvolgordelijk is te realiseren. Voorlopig hoop ik er maar het beste van. Een wat warmere en drogere periode zou daarbij bijzonder welkom zijn.

Naast het stekwerk van de Dahlia's ben ik ook flink bezig met het stekken van de Chrysanten. Deze staan nog op het oude land. Ik haal daar de toppen vanaf en zet deze topstukjes in kweekbakken op het nieuwe land. Inmiddels heb ik ruim 900 stekken bijeen gegaard. Dat lijkt me voldoende voor een leuk bedje met Chrysanten. Het gaat dan om ongeveer 15 soorten, waarvan een deel grootbloemig en een deel trosbloemig is. Aan de stekken te zien vormen Astro, Migoli en Tom Pearce de boventoon wat de grootbloemige soorten betreft.

Op het nieuwe land ga ik ook een oude hobby van me, namelijk het kweken van Asters weer eens proberen. Ik heb twee pakjes zaad van het pompontype aangeschaft en uitgezaaid. Op 17 april zijn deze zaailingen flink aan de groei. Ik schat in, dat ze over een week of twee drie wel pootbaar zijn. De ook eerder gezaaide koolsoorten staan er lekker bij. Het gaat dan oom groene-, rode- en witte kool. Daarnaast heb ik wat Broccoli gezaaid. De rest van de zaaisels betreft wat bijmateriaal. Denk dan aan Amaranth,

Molucella en Artisjokken. In de kweek staan ook een bakje met Paprika's en een bakje met Kalebassen van het kleinere type.

 

Op 22 april is het zogenaamde groentenhoekje vrijwel af op het land. Dat betekent, dat daar een afsluitend hekwerk is geplaatst en dat de grond geschoond en gespit is. Het gaat daar om pak weg 150 m2 alwaar de bonen, kooltjes, Sedum, Artisjokken, Paprika en bietjes een plaatsje moeten gaan vinden. Het hekwerk wordt gebruikt als groeihek voor een roodbloeiende pronkbonensoort. Het is een ferme groeier, die in korte tijd veel gewas en veel bonen geeft. Op het stukje komen ook de stokbonen in de vorm van zogenaamde spekbonen. De Artisjokken zijn bedoeld voor de levering van bijmateriaal. Vooral het blad heeft decoratieve waarde en is lang houdbaar. De er eventueel aankomende bloemen zijn uiteraard ook van harte welkom. Ook de Sedum wordt straks als bijmateriaal gebruikt.

Gisteren kreeg ik nog een vraag naar wat knollen van mevrouw Koning uit Voorst. Het gaat haar om Dark Spirit, Jeane d' Arc, Leeghwater en Aurora's Kiss.

De drie laatste kan ik zelf en de heer v.d. Breul wel leveren. Dark Spirit ligt toch wat moeilijk. Als u nog wat knollen over hebt als lezer, dan houden we ons aanbevolen.

 

Over het planten van Dahlia knollen is al veel geschreven. Naar mijn mening zijn er wat misverstanden gerezen over het beste moment van het planten. Bij het planten van de knollen kunt u naar mijn mening het beste uit gaan van eind april tot begin mei als planttijd. Eerder planten kan wel, maar heeft m.i. weinig nut, omdat dan meestal de grondtemperatuur nog te laag is om een goede groei te waarborgen. Bij veel regen loopt u ook nog eens het gevaar, dat de knollen gaan rotten. Eind april plaatsen geeft dan veelal het voordeel van een wat betere grondtemperatuur. Bij gunstig weer ontwikkelen de nieuwe scheuten zich binnen 2 tot 3 weken. Dan leven we al omstreeks half mei. Veelal zullen de planten dan alle energie kunnen zetten in het ontwikkelen van een weelderig gewas. Ter ondersteuning kunt het beste gaas of ringen op stevige stokken of ijzers gebruiken. Doet u dat niet, dan kiepert de hele boel vaak al snel om bij veel wind en regen. Dat kan en mag de bedoeling niet zijn.

Als alles verder goed verloopt, dan zullen deze planten al in juni de eerste bloemen gaan vertonen. Verwijder de uitgebloeide bloemen geregeld en geef de planten om de 3 tot 4 weken wat extra korrelmest, zoals bijvoorbeeld Greco, Culterra, DCM Mix2, Koemest etc. Gebruik bij voorkeur meststoffen, die niet veel stikstof bevatten. Door zwaar stikstofhoudende mest te gebruiken krijgt u een teveel aan blad en minder bloemen dan wenselijk zou zijn. Gebruikt u kunstmestkorrels, let er dan op dat er gevaar van verbranding kan ontstaan. Spoel deze meststoffen altijd flink in de grond met behulp van een gieter water etc. Ook bij het gebruik van kunstmest dient het stikstofgehalte erin laag te zijn.

Gebruik dan liever 7-14-28 dan 12-10-18 van bijvoorbeeld Asef. De cijfers staan voor het NPK gehalte. N betekent Natrium (Stikstof). De P staat voor Fosfaat en de K voor Kali. Kali en Fosfaat verbeteren de groei en beworteling en geven stevige gewas. Met name Fosfaat bevordert de bloei van de planten. Sommige mestsoorten hebben tevens een deel Magnesium in zich. Dit element verbetert de kwaliteit van het blad en bevordert de aanmaak van bladgroen. Soms kunnen planten er een ernstig tekort aan hebben en vertonen dan veel gelig blad. Een extra gift Magnesium kan dan wonderen doen.

 

Het is nu 28 april. Op het land gaan de werkzaamheden gestaag door. Het leuke is, dat de opbouw begonnen is. De tuinbonen, peulen, capucijnders, bietjes en een deel van de pronkbonen zijn gelegd danwel uitgezaaid. Op 27 april kon ik het eerder gespitte deel losfrezen na de hevige regenbuien in de nacht ervoor. Direct daarop heb ik van het oude land een reeks Sedum planten en wat eenjarige stekken van Skimmia en Buxus gehaald en deze op het pas bewerkte deel gepoot. Op die plek komen later ook de Artisjokken en diverse koolsoorten.

De Chrysanten, Amaranten, Asters en Molucella komen in de ruimte naast de gaasrijen voor de peulvruchten en het hoofdpad naast de sloot. Die grond dient nog eenmaal bewerkt te worden en dan moet het maar goed zijn. De eerstvolgende klus betreft eigenijk het planten van de Dahlia knollen. Daarmee start ik op 29 april. Het gaat in eerste instantie om ruim 300 knollen van niet opgelegde soorten. De wel opgelegde soorten komen wellicht pas vanaf omstreeks half mei aan de beurt. Ik stop dan met de stekkerij. Dan start ook het planten van de stekken die ik inmiddels heb gewonnen. Omstreeks half mei denk ik een goede 4000 stekken te hebbeb geproduceerd. Daarvan gaan ongeveer 1500 stekken de verkoop in. De rest plant ik dus zelf uit op het land. Naar ik nu in kan schatten omvat het hele areaal zelf te planten stekken en knollen straks ruim 3000. Dat is dan ruim 2000 minder dan in 2004. Wat zal ik het lekker rustig krijgen?!

 

We leven nu in begin mei 2005. Op het land is een deel verder gefatsoeneerd. Dat gaat dan om het entree deel alwaar een ruimte komt voor een grasveld. Daarbinnen staat dan de Paradiso als onderkomen voor betere en slechtere weersomstandigheden. Om de Paradiso is een terras met houtsnippers aangelegd. Dat geldt dan als vervanger voor het nog afwezige gras. Intussen zijn ook de eerste 300 Dahliaknollen aan de aarde toevertrouwd. Daar komen er nog ruim 200 van bij. De rest wordt dan ingevuld met de eerder van de knollen gewonnen stekken. Gisteren heb ik ook de staken voor de Spekbonen geplaatst. Het wachten is nu op de periode van mooi weer en dan kunnen de boontjes geplaatst worden. Als de omstandigheden gunstig zijn, dan ga ik vandaag verder met het frezen van het voorbestemde land voor de Chrysanten. Die stekken zijn grotendeels zover aangeslagen, dat ze hun definitieve plekje kunnen krijgen. Met een beetje geluk kunnen vandaag ook de eerste volle kratten met Dahliastekken over naar het land. Dat worden dan zo'n 14 kratten met ongeveer 200 stekken elk. Het wordt trouwens hoog tijd, dat ze de grond in gaan, want veel stekken zijn al echt aan de groei geslagen. Nog even en dan zijn ze eigenlijk te groot om uit te poten. Om zaak dan nog te redden dienen ze gelijk getopt te worden.

Thuis hebben we een voortuintje van 5 bij 2,5 meter. Daarin staat ook een flinke Conifeer. Gisteren ontdekte ik, dat daarin een paartje Houtduiven aan het nestelen is geslagen. Je moet er maar opkomen. De Conifeer staat deels afgebeeld op de foto's van 5 april.

 

Op 10 mei valt het volgende te melden. Het is de laatste dagen nat en guur weer. Met zelfs kans op nachtvorst. De reeds overgebrachte stekken zijn deels geplaatst.

Het gaat dan om de grootbloemige soorten. Op dit moment zijn er bijna 800 knollen en stekken geplant. Door het natte weer is dat planten van de Dahlia's even gestremd.

Ik ben verder gegaan met het planten van de Chrysantenstekken. Die zijn nu grotendeels beworteld en aan de groei. Er staan er nu rond 500 in de volle grond.

Vandaag ben ik verder gegaan met het frezen en schonen van het land. Dat frezen doe ik dan om het onkruid te verwijderen en grotere stenen, hout, ijzer en plastic boven te krijgen. De rommel gaat allemaal op de inmiddels tot berg uitgegroeide hoop afval. Er is nu ruim 10 m3 van af en uitgekomen. Dat gaat nog wel even door.

Die berg afval ben ik nu aan het bedekken met paardenmest en later wat slootvuil, grond en bagger uit de aanpalende brede sloot. Het geheel wordt dan een soort rotstuin.

Dat het vrij koud is in de nacht blijkt ook uit de lichte aantastingen van de aanwezige Dahlia's. Daarnaast hebben ze te lijden van slakken, haasvraat en vermoedelijk vogelpikkerij. Dat laatste is mij nog niet helemaal duidelijk.

Ondertussen komt het eerder ingewerkte zaaigoed flink op gang. De tuinbonen, bieten en capucijnders zijn goed opgekomen. De Artisjokken zijn aan de groei geslagen.

Het wachten is nu op het betere weer om het poten af te maken. Daarna start gelijk het hakken en schoonhouden van de plantenrijen.

Werk genoeg dus.

 

Op 12 mei zijn de Chrysanten gepoot. Ook heb ik de wegblijvers van de tuinbonen en peulen aangevuld met wat overblijvers. Vandaag heb ik ook wat nieuwe kiekjes gemaakt van het land. Die ziet u hieronder. De eerste foto geeft een beeld van het pootwerk met op de achtergrond Leidsche Rijn. De tweede foto geeft een rustiek beeld van de aanpalende sloot. De derde foto geeft een blik langs de sloot naar het toegangshek. Let op het alom aanwezige Fluitekruid. Op de vierde foto ziet u de berg afval, die nu deel is afgedekt met paardenmest/stro en plantenafval. Op de achtergrond staat de Paradiso als onderkomen voor slechte en mooie dagen.

De vijfde t/m de zevende foto geven een beeld van vrouw en dochter en de kleinkinderen. Gelukkig waren ze zeer tevreden over de vorderingen en het uiterlijk van het land.

Dat is dan mooi meegenomen.

Het stekwerk begint op zijn laatste benen te lopen. Vandaag heb ik weer ruim 500 stekken geoogst en verwerkt in de potjes.

Nog even en dan stop ik met het stekken en kunnen de knollen naar het land om daar dan geplant te gaan worden.

 

 

Inmiddels is het al weer 20 mei. Het stekwerk van de zolderbakken is nu verleden tijd. Samen met de heer Dekkers uit Zaltbommel zijn alle bakken naar het land gebracht.

15 bakken gingen vervolgens met heer Dekkers mee. Hij vult daarmee wat open kweekruimte op zijn Dahlialand in Zaltbommel. De rest staat nu op het land te wachten tot ze gepoot gaan worden. Het gaat om pak weg 100 knollen, die ergens achterin het land een plekje gaan krijgen. Op 19 en 20 mei heb ik de Asters, Molucella en 4 koolsoorten geplant.

Daarna ben ik verder gegaan met het planten van de Dahliastekken. Op 20 mei zijn er in totaal ruim 2700 knollen en stekken aangeplant. Er volgen nog ruim 300 stekken en knollen en dan is de zaak voorlopig af en bijna vol. De aandacht zal daarna vooral gaan naar het onkruidvrij maken van de kweekbedden en de paden tussen de kweekbedden. Ook het vervangen van de uitgevallen stekken krijgt dan de aandacht.

Vlak bij het land zitten wat Fazanten, die vooral desstructief bezig willen zijn. Volgens mij willen ze niet lief zijn. De Capucijnders stonden er eens schitterend bij. Hun nijdige gepik laat er steeds minder van over. De Dahliastekken hebben hun aandacht echter ook. Het jongen blad is kennelijk niet te versmaden. Bij die pikkerij wordt er ook wel eens een plant uit de grond getrokken of gewoon doorgepikt. Mij rest dan het snelle herstel en de vervanging. Over een paar weken zal de ergste pijn wel over zijn. Dan worden de planten te zwaar om nog ernstig te kunnen beschadigen. Duimen maar voor de betere tijden.

 

Het is nu al weer 30 mei 2005. Op het land gaan de werkzaamheden gestaag en rustig door. De nadruk ligt nu op het verwijderen van het onkruid. Daarna volgt de eerste echte mestgift in de vorm van gedroogde koeienmest. De eerder bij de stokken gelegde spekbonen bleken door het natte en koude weer allemaal verrot te zijn.

Ik heb maar weer een 2e poging gewaagd. Eens kijken of het nu wel lukt. Elk jaar is toch weer anders blijkt maar weer. Vorig jaar heb ik de bonen begin mei gelegd en ze ontkiemden toen zonder problemen. De te koude dagen van de eerste 3 weken van mei heeft dan toch zijn weerslag gevonden op de bonenteelt. De geplante Dahliastekken hebben het trouwens ook moeilijk gehad na die koude en vervolgens die paar zeer warme dagen. Er zijn ook al de vogels en de slakken flink wat uivallers, die ik zo spoedig mogelijk ga vervangen.

Na de bemesting en de vervangingsslag volgt nog een ronde hakken. Over 3 weken is het toppen van de planten aan de orde. Het grote plantverhaal is nu ook verleden tijd.

De nu nog deels kale paden en loze ruimtes ga ik binnenkort inzaaien met gras. Dat geeft het geheel dan weer een wat frissere en meer volwassen uiterlijk.

 

Hierboven ziet u een foto van de situatie per 30 mei 2005. U ziet een zestal banen met Dahliastekken en ook een baan met knollen (2e van rechts). De meest rechtse rij geeft een zicht op de tuinbonen. Daarnaast een struweel van onkruiden. U ziet ook 2 manden met Dahliastekken, die voor de vervanging gaan dienen.

De banen met Dahlia's zijn omstreeks 60 meter lang. Over pak weg 3 weken hoop ik die vrij te hebben van onkruiden. De hoeveelheden onkruid zijn gigantisch. Vooral de Distel komt talrijk voor. Ik noem het land dan ook maar "Disteloord". In het midden van het land loopt trouwens een nog te vormen graspad. Daarnaast ziet u nog wat schimmig een aanplant met Kalebassen en Pompoenen. Vanwege het natte weer heb ik het gras deze dag ingezaaid. Daarbij ging het om het voorterrein van waaraf de foto is genomen en de omliggende paden en uiteraard het binnenpad. Hierdoor kan het land al rijdend bekeken worden. Bovendien worden de definitieve contouren dan wat duidelijker.

Het gras- en padendeel gaat ruim 500 m2 beslaan. De rest, ongeveer 3000 m2, wordt dan ingezet als pure kweekruimte.

 

Op 5 juni zijn alle knollen geplant. De laatste slag betrof 10 bakken met knollen, die uit de kas kwamen. Dezelfde dag heb ik ook de vervangingsslag van de stekken afgerond. Bij elkaar zijn er ongeveer 150 vervangen. Dat is ongeveer 5% van het gehele stekkenaantal. De uitval is veroozaakt door rotting, slechte wortelzetting en daardoor verbranding. Bovendien hebben de vogels (Fazanten en Kraaien) nogal wat stekken te pakken gehad. Het is nu zaak het onkruid flink aan te gaan pakken.

Daarna volgt de eerste gift met gedroogde koemestkorrels. Niet lang daarna volgt het toppen van de planten om het uitstoelen te bevorderen. Niet lang daarna volgt het plaatsen van de steunpalen. Het plaatsen van het steungaas komt vanaf half juli aan de orde.

 

Het eerder voorgenomen plan om een deel van de Dahliabedden te schonen en te bemesten is deels op 6 juni uitgevoerd. De eerste 25 meter zit er op. Bovendien heb ik de Kalebassen, de Tuinbonen en een rij Chrysanten wat geschoond en bemest. Ik loop warempel wat dat betreft even voor op de planning.

Deze dag heb ik ook weer wat foto's genomen. Die ziet u hieronder. Achtereenvolgens ziet u de Chrysanten rijen, een foto van enkele flink uitgegroeide knollen en een foto van het land, die een zicht geeft van halverwege het land naar het toegangshek toe. Daaruit blijkt, dat de Tuinbonen lekker aan de groei zijn en zelfs de eerste tekenen van bloei gaan vertonen. Naast de Chrysanten ziet u rechts het geplande rek voor de Sierkalebassen. Naast de Chrysanten loopt ook het gaas voor de Capucijnders en Peulen.

Die planten zijn door de Fazanten eigenlijk helemaal aan gort gegeten. Het onkruid tiert er nu welig in de hoop dat ze er daardoor vanaf blijven. Bovendien ga ik de zaak besproeien met brandnetelgier. Misschien helpt dat ook wat. Zo niet dan gaat de hak erover en zet ik er later wel klimbonen tegenaan. Links achter de onkruidrij ziet u een deel van de rest van de Dahlia's. Die rijen zijn van de week aan de beurt voor het betere schoonmaakwerk en de 1e bemesting.

 

 

18 juni is het al weer. Vandaag bemerkte ik de eerste kleur in een knop van een Arabian Night. Het hakken en puffen is in volle gang gekomen. Ik ben inmiddels al aan de 3e hakbeurt toe. Er schijnt geen eind aan te komen. Volhouden maar lijkt me de beste remedie om het onkruid toch wat in de hand te houden.

Evenals op het land bij de rijksweg is er een konijn op mijn land gearriveerd. Het is een klein lief ding met een soort watermerk tekening in zijn vacht.

Morgen krijgt hij wat wortels. Eens kijken of hij die lust. Voorlopig is hij druk aan de knabbel met de op de paden alom aanwezige Weegbree. Ook de bloemen van de Paardenbloem vindt hij niet te versmaden. Ik laat hem maar lekker zijn gang gaan. Als hij maar niet te veel van de Dahlia's gaat snoepen, vind ik het wel best zo.

Op het land zijn ook wat mollen gearriveerd, die er lustig op los graven. De ook in de buurt aanwezige kraaien hebben ze kennelijk ook bemerkt. Van de week heb ik een drietal dode mollen gevonden, die naar ik denk door de kraaien bij de "kuif" waren gepakt tijdens een bovengrondse wandeling.

Kraaien en mollen gaan dus niet samen. Die Kraaien hebben trouwens de nare gewoonte om alle naamkaartjes uit de grond te trekken en her en der te verspreiden.

Veel hulp heb je er dus niet van.

De Dahlia's zijn deels flink aan de groei gegaan. Alleen het voorstuk bij het toegangshek vertoont een slechts moeizame vordering. Om de zaak wat te versnellen heb ik de planten voorzichtig extra bijgemest met wat ik maar "buskruit noem"

Het gaat om een mengsel van 3 delen kalk, 1 deel fosfor, 1 deel kali, 1 deel 7-14-28, 1 deel DCM Mix 2 en 2 delen koemestkorrels.

Eens kijken of ze daar baat bij hebben, zoniet dan kan ik het grootste deel van de zogenaamde voorplecht wel vergeten of op mijn buik schrijven zo u wilt.

Op 18 juni was het ook flink heet met temperaturen tot 30 graden Celsius. Morgen ga ik vroeg naar het land en zal er wat foto's maken, zodat u weer wat nader op de hoogte kan worden gesteld.

Hieronder ziet u dan een reeks foto's, die ik op 19 juni heb geschoten. Het zijn beelden van het land en de omgeving van het land.

Helaas kan ik nog geen bloeiende Dahlia presenteren. Wees echter gerust ze komen er aan!

 

 

Driemaal het konijn. Hij is zomaar aan komen lopen en heeft het zo te zien best naar de zin op het land.

 

Op 20 juni is het weer ook weer om te puffen. Zelfs de Houtduiven in de achtertuin zoeken wat verkoeling. Kennelijk koelen ze ook wat af door de krop te vibreren.

Hieronder ziet u een foto van een Houtduif op de vogelplank Hij twijfelt wat tussen eten en verkoeling zoeken.

 

Het is nu inmiddels 27 juni geworden. Vorige week ondergingen we in vrijwel geheel Nederland een heuse hittegolf. Niet alleen de mens en de dieren hadden het warm.

Ook de planten hadden het hevig te verduren. Zo ook de Dahlia's op het land. Om de groei erin te houden heb ik uiteindelijk besloten maar tot sproeien over te gaan.

Drie dagen lang ben ik met de motorpomp en 50 meter slang en spuitstuk in de weer geweest. Pal daarop in de nacht van vrijdag op zaterdag beleefden we een ouderwets noodweer met onweer, veel wind en vooral flink wat regen. Ik moet zeggen. de zaak was er flink van opgeknapt. De planten stonden er weer fris bij. Water doet toch wel wonderen bij Dahlia's. Zaterdag, zondag en maandag (deze dag) heb ik gebruikt om het onkruid tussen de Dahlia's met de hand te verwijderen. Zo komen de rijen met Dahlia's wat beter in beeld. Nog een paar weken en dan is het een groene massa geworden met naar ik hoop al flink wat bloemen.

Vandaag heb ik ook wat foto's genomen van de eerste bloeiende planten en een overzicht naar de achterzijde van het land. De vorderingen zijn duidelijk dunkt me.

De bloemen zijn van de soortjes Arabian Night en Werner Koester.

 

 

Vandaag 30 juni is het plaatsen van de palen flink op gang gekomen. De volgende dagen maak ik die klus af. Daarna volgt nog een flinke onkruidslag. Vervolgens komt het toppen van de planten aan bod. De laatste dagen zie ik vrij veel uitval als gevolg van emelten. Dat zijn de larven van de langpootmug. Ik heb er nu een tiental gevangen en naar de eeuwige jachtvelden laten verdwijnen. Het zijn ontstellend vraatzuchtige wezens, die van een jonge stek echt niets overlaten. De larven zelf zitten onder de grond. U dient ze met de hand of een schepje naar boven zien te werken en daarna mag u ermee doen wat u wilt. De laatste dagen is er flink wat regen gevallen met soms onweer. Dat geeft weer wat extra gratis stikstof voor de planten!

De groei zit er nu flink in. Zelfs de achterblijvers beginnen ernstige groeistuipen te krijgen. Houden zo!

 

Voor het vervolg van het verhaal verwijs ik u graag naar de pagina "Op de Hoogte 2005 juli t/m december"

 

 

Terug naar het begin