Dahlia Kweek 2006
Oktober t/m December
Many people asked me for translating some of the pages to the English language.
Translating the entire page to English will cost me a lot of time and specially much trouble. I mostly have to use a dictionary to find the right words. Another problem is to use the right grammar to keep it readable for you. So if you want to read something in English just translate it for yourself with a nowadays tool.
Just visit the next link:
http://babel.altavista.com/
There you may insert some text with a maximum of 150 words. The tool will translate these text and so you will be the boss.
Of course you can use this tool for the other pages on this website.
Voor de mensen, die eerder de wens uitspraken het geheel eens te bezichtigen.
U bent van harte welkom. Persoonlijk ben ik meestal vanaf 11.00 uur tot 16.00 uur op het land aanwezig.
Desgewenst kan een ander tijdstip worden gekozen.
Geef tevoren
even een email of een belletje. Dan zorg ik er ook te zijn op het aangegeven
tijdstip. 
(En ik had nog zo gezegd: "niet in mijn ogen kakken!")
Trouwe bezoekers kunnen desgewenst en zolang de voorraad strekt een bos bloemen meenemen.
De insecten krijgt u er gratis bij.
Let wel, de toegang is geheel gratis, maar koffie en gebak kan ik u niet aanbieden. Dat dient u zelf mee te nemen. Tenzij...........
Voor de echt geinteresseerden geef ik u hieronder de plattegrondkaart van het gebied.
U dient het land te zoeken aan het einde van het doodlopende weggetje, dat staat aangegeven bij en onder het rode kruisje.
Aan het eind van dat weggetje staat het huisje van de heer de Groot. Het graspad linksaf leidt vervolgens rechtstreeks naar het land.
In de buurt van dat kruisje vindt u ook het Infocentrum Leidsche Rijn en de Brandweerkazerne.
Oktober zal op de eerste dag in het teken staan van en bezoekje aan de Dahliatuin van Frans Sturm in Heinkenszand. Samen met de heer Dekkers uit Zaltbommel vlieden we op 1 oktober richting het verre Zuiden des lands. Zelfs een bezoekje aan een Dahliakweker in Belgie staat op het programma.
De maand oktober zal verder in het teken staan van de afbouw van de Dahliakweek. Tegen eind oktober start het rooien van de inmiddels rijpe knollen en het winnen van zaad van de Dahlia's voor de zaailingen in 2007. Ondertussen mag u nog wat bloemstukken verwachten met wat soortjes, die nog niet hun opwachting hebben gemaakt.
De spoeling wordt wat de Dahlia's betreft wel flink wat dunner.
Naarmate de herfst vordert zal ik u proberen te verrassen met wat bloemstukken met Chrysanten. Er staan bij elkaar zo'n 2600 planten bij ruim 10 soorten in verschillende kleuren. In die bloemstukken zal ik ook eens wat Kalebassen gaan verwerken voor het kleur en vorm effect.
In de komende dagen volgt hier het verslag van de reis naar Heinkenszand en Lochristi.
Allereerst het bezoek aan de familie Sturm in Heinkenszand, alwaar we hartelijk en met de nodige hapjes en drankjes werden ontvangen. Ineke had weer flink voor de inwendige mens zorg gedragen, zodat we ons geregeld gesterkt aan de verkenning van de Dahlia's konden gaan wagen.
Maro de hond herkende mij nog van vorige gelegenheden, want spelen met hem en de bal was weer even een must.
Van Frans kregen Rien en ik een flinke tros druiven mee uit eigen kas. Dat dan om zijn kweekkunsten ook eens te kunnen proeven.
Van het bezoek aan zijn Dahliatuin en wat afzonderlijke beelden van wat soortjes heb ik de nodige foto's gemaakt.
Die ziet u hierna. Overigens was de stand van het gewas subliem voor de tijd van het jaar. Zo is zijn eerdere pech vanwege de droogte toch weer omgetoverd naar een verlaat gelukje. Johan gad dan toh gelijk: "Ieder nadeel heeft zijn voordeel en omgekeerd"
Hierna ziet u wat soortjes van Frans in close up om het beeld wat te completeren. De laatste foto geeft een beeld van Karma Choc. Opvallend was, dat de digitale camera de op dit tijdstip van de dag de grootste moeite had om het blad goed in beeld te brengen. Kennelijk reflecteert dat blad het licht op een bijzondere manier.
Na dit kijkmoment en een korte rustperiode met alweer een heerlijke smikkelpartij bij Ineke was de reis naar Lochristi in Belgie.
Frans had de daar wonende kweker en bovenal Dahlia Liefhebber Cyrille tevoren ingeseind van ons bezoek. Bij zijn pitoresk gelegen huisje heeft deze oprechte liefhebber een grote tuin, waarin vooral de grootbloemige Dahlia's de boventoon voeren. Veel ervan zijn ook zaailingen, die Cyrille in de loop van de laatste jaren het levenslicht heeft zien en laten aanschouwen.
Zijn enthousiasme en vertellingen ervover kenden haast geen grenzen. Als je dat aldaar hebt beleefd, dan wil je haast niets anders dan Dhali's kweken.
Gelukkig hebben Rien, Frans en ik al eerder een flinke aanval van het Virus opgelopen en min of meer doorstaan, want anders..........
Met flink wat beelden voer ik u mee door de wonderlijke wereld van Cyrille. Daaruit mag blijken, dat Cyrille de mogelijkheden van Dahlia Variabilis ten volle heeft begrepen. Het oranje geel geveerde klimmertje aan de wegzijde van het huis heb ik op de foto gezet vanwege het feit, dat dezekfde plant ook op mijn eigen land zijn opwachting heeft gemaakt.
Zo, na deze overichtbeelden volgt er een reeks van close up beelden van de zeer talrijk aanwezige soorten (ruim 150). De meeste ervan zijn dus zaailingen, die Cyrille zelf de afgelopem jaren heeft gewonnen. De eerste foto is wat groter geplaatst om de kwaliteit van de bloem en het achterstaande pitoreske huisje samen duidelijk weer te geven.
(Huiselijk tafereeltje)
Deze soorten geven slechts een klein karakteristiek beeld van al het schoons wat er in Lochristi groeit en bloeit. Er is veel meer te genieten van allerlei bijzondere soorten Dahlia's met elk hun eigen vorm en kleur. We hebben er van genoten!
Op 2 oktober toch nog maar een stapel Dahlia's gesneden voor thuis in de vaas en ter verwerking in een bloemstuk.
Dit keer zijn Pooh, John's Champion, Blue Wish en Leeghwater aan de beurt.
Het Halskraag Dahliaatje Pooh is zeer bijzonder vanwege zijn tekening en kleurspeling. Het nadeel van dit soort Dahlia's is, dat ze erg kort goed blijven in de vaas.
Voor je het weet vallen de echter bloembladeren af en resteren slecht de schijn bloemblaadjes en het hart van de bloem. Na twee of drie dagen is het dan ook verversen geblazen. Het snijden doet u het best in een jong stadium. Het hart van de bloem mag nog geen meeldraden bezitten.
Op 3 en 4 oktober nog maar eens aan de slag gegaan met het vervaardigen van diverse bloemstukken op speciaal verzoek.
Eerstens was daar de buurvrouw mw. van Eijle aan de beurt. Naast wat nieuwe stukken met Dahlia's, ziet u ook wat stukken met Chrysanten. Zolas beloofd komen die steeds meer in beeld.
Voor nog een andere buur heb ik een geheel gele en een wit bloemstuk opgestoken. De foto's daarvan heb ik helaas nog niet. Maar was niet is kan nog komen.
Voor de vrouw thuis heb ik de bekende gele en bronzen combinatie gemaakt. En zo is iedereen weer tevreden. Bovendien houd ik hiermee ernstige voeling met de edele bloemschikkunst.
Het gezegde "oefening baart kunst" gaat daarbij nog steeds op.
Onder het motto van "een Dahliaatje gaat er altijd nog wel in", ziet u eerstens een combinatie met Maarn, Yelno Harmony en Minley Carol. De vaas op de tweede foto is opgestoken met diverse soortjes in een bonte mengeling.
De derde foto geeft een combinatie weer van Bamestra en Beemster Beauty. Die soortjes had u nog tegoed in een bloemstuk
Om het af te leren heb ik op 5 oktober maar eens een stapel gele Chrysanten van het soortje Migoli meegenomen. Samen met wat Kalebassen heb ik er een stuk mee opgemaakt voor op de tafel bij de haard. Het eerder gemaakte stuk met Astro en Migoli is door de vrouw des huizes inmiddels verplaatst naar het plateau bij de haard.
De beide foto's geven u een kleine indruk van de huidige bloemenstand in huize Haas te Utrecht.
Een poosje terug kreeg ik de vraag, wat ik met al die Chrysanten aan moest. Bloemstukken maken dus en dan het liefst van flink formaat.
Middels de foto's kunt u er dan ook wat van meegenieten. Dat kost u ook helemaal niets en is gemakkelijk te realiseren vanaf een stoel in uw huislamer of in een computerkamer. Overigens is het opvallend hoe weinigen echt geinteresseerd zijn in mijn werk met de bloemen op de Dahlia Kweek pagina's.
Gelukkig is dat anders met de pagina Bloemschikken, die u elders op de website mijner handen kunt vinden.
De grotere foto's kunt u als vanouds steeds vinden bij Zoomalbum.
Vanwege het succes van de laatste twee bloemstukken bij de vrouw des huizes. Ga ik morgen of overmorgen een bloemstuk maken met Astro en Kalebassen.
Dat dan ter vervanging van het voorlopig laatste Dahliastuk op de eettafel.
Middels een foto zal ik u ervan op de hoogte stellen.
Op 6 oktober is het weer huilen met de pet op. Eerstens heb ik me al wat beziggehouden met een pagina voor het nieuwe jaar 2007. De eerste verhaaltjes en foto's staan inmiddels al geplaatst. Aanvullingen volgen z.s.m. Kan dat nu al zult u zeggen. Blijkbaar is dat toch het geval.
De 2e aktie was het keuren van de bloemstukjes bij de Chrysanten Tentoonstelling bij de ATV Ons Genot.
Tevens heb ik daar natuurlijk diverse foto's van geschoten. Een deel ervan ziet u hieronder. De rest wordt als vanouds geplaatst bij Zoomalbum.
Dat proces vindt dan na de tentoonstelling plaats. Zo blijft er wat te raden en te verrassen.
De tentoonstelling is zaterdag en zondag a.s. geopend en is gratis toegankelijk.
N.m.m. een absolute must voor de Liefhebber om daar eens een kijkje te gaan nemen. Noteren dus in de agenda en morgen of overmorgen fluks op pad naar Ons Genot.
Na regen komt toch altijd weer zonneschijn. Alle reden om maar weer eens naar het land te gaan. Alleen de wind was op deze zaterdag 7 oktober een enorme spelbreker.
Samen met de eerdere regen (ik schat in dat de afgelopen dagen wel 20 cm is gevallen) zorgen ze ervoor, dat de laatste Dahliaatjes weggebeukt worden.
De massale bloei is dan ook grotendeels voorbij. Er rest nog een enorme verwaaide massa met veel zaadknoppen en een enkele verwaterde bloem.
Alle tijd dus om maar eens verder te gaan met het Chrysanten verhaal. Voor thuis heb ik als beloofd een emmertje vol met rauwe Astro en knoppen gesneden.
Samen met wat bijmateriaal en wat oranje Kalebassen heb ik er een stuk mee opgestoken voor de eettafel.
Dit is het resultaat geworden. Voor de versiering heb ik er maar een meekleurende paspartout omheen gedaan.
Let erop, dat u de Kalebassen diep in het geheel moet zoeken.
Inmiddels heeft de vrouw des huizes ingestemd met een vierde grote combinatie met Chrysanten. Dat wordt dan een uitvoering in het lila rose. Samen met wat witachtige Kalebassen wordt het weer een ronde schikking. Ik ben benieuwd hoe dat kwa kleurzetting uit gaat pakken. U ook?
Bij deze ziet u het resultaat. De Kalebassen zijn er dit keer achterwege gelaten.
9 oktober leverde weer eens een lekkere dag met redelijk weer. Alle reden dus om maar eens wat bloemen te snijden en er wat bloemstukken mee te maken.
Voor de dochter des huizes heb ik een combinatie met gele en bronzen Chrysanten opgestoken. Die wordt morgen bij wijze van verassing in Nieuwengein afgeleverd.
Dochter Jolanda is er zeer blij mee, want ze heeft inmiddels al twee keer gebeld om te bedanken.
Zo zie je dat iets voor mij eenvoudig te maken grote gevolgen kan hebben.
De resterende Astro bloemen heb ik gebruikt voor het 5e flinke bloemstuk in huis.
Beide maaksels ziet u hieronder.
Op 9 oktober is er ook nog een bloemstuk met heuse Dahlia's door mij gemaakt. Het is een allegaartje geworden. Op 10 oktober heb ik voor een verre buur nog maar eens een geel brons Chrysantenstuk gemaakt. Die beelden ziet u hieronder.
10 oktober was ook de dag, waarop ik een handje mee mocht helpen bij het inladen van 6 kuub onvervalst gekloofd Elsenhout met bestemming Ede. Op de foto ziet u Hans v.d. Zwet (zich klaarmakend voor een nieuw onvervalst sjouwfestijn), zijnde een van de medewerkers van Landschapsbeheer Vleuten De Meern. Zo raak je wel "Van alle Markten thuis". Weer eens wat anders.
Op 11 oktober heb ik nog maar eens 2 bloemstukken met Chrysanten gemaakt voor mw. v. Vuuren van boerderij Den Hoet. Dat dan ter vergoeding van de door haar geregeld aangevoerde paardenmest. Het is ten dele eigenlijk een soort burenhulp. Mw. v. Vuuren was bijzonder in haar nopjes met beide ter plekke opgemaakte bloemstukken.
Op 12 oktober mocht ik me verheugen op een bezoekje van Ans Stelt van Dahlia Vereniging Randenbroek uit Amersfoort.
Ondanks het late tijdstip in het jaar, waren er nog voldoende Dahlia bloemen om van het geheel een goede indruk te krijgen. Opvallend is het herstel in korte tijd na de hevige regenval en straffe wind van begin oktober. Mw. Stelt mocht zich na afloop verheugen met een flinke stapel Chrysanten voor thuis in de vaas.
Voor een goede buur heb ik ook nog wat bloemstukken gemaakt.
De foto's mogen het ultieme bewijs leveren van mijn beweringen. Let wel even op de klimmende groeisels langs het hekwerk.
Daartussen bevindt zich een aantal flinke klimmers met de zogenaamde Heilige Boontjes. Van het zaad ga ik het volgende jaar een heus rekje vol zetten.
Dit jaar heb ik wat plukjes neergezet, waarvan 8 plantjes het uiteindelijk deden. De oogst is echter flink te noemen.
Voor de aankomende dagen beloof ik u een flink bloemstuk met Dahlia's uit de witkleurige klasse.
Frans Sturm in Heinkenszand kreeg van iemand de vraag of je van Dahlia's ook wijn kan maken. Mijn idee daarover heb ik hem inmiddels teruggemaild:
"Ik zou het zo niet weten. Maar zoekt en gij zult vinden. Wat had je gedacht van
het internet. Ik heb het daar zelf (nog) niet kunnen vinden.
Echter ik denk, dat de knollen prima bruikbaar zijn voor het maken van wijn.
De enige kunst is, dat je het proces van wijnmaken dient te beheersen. Ik gok
erop, dat een alledaags recept voor de aanmaak van Pompoenenwijn ook
prima geschikt is voor de Dahlia.
De knollen zijn schoongemaakt prima te pureren en zouden met de gebruikelijke
andere middelen de basis kunnen vormen voor een aantrekkelijke
wijn. Mijn ervaring is, dat de donkerbloemige soorten de fijnst smakende knollen
leveren.
Maar ook Vulkan levert een goed smakende knol. Het is gewoon een
kwestie van uitproberen welke soorten het beste bruikbaar zijn.
Mijn voorkeur gaat dan uit naar vlezige knollen,
Het is ook van belang de knollen pas na het afsterven van het loof te oogsten en
te gebruiken.
Dan zitten ze vol met suikers. Pas dan komt de smaak van het knolvlees goed tot
zijn recht. Proefondervindelijk heb ik waaregenomen, dat de smaak kan varieren
van wortel tot meloenachtig. Over het algemeen met een fruitige nasmaak.
Enfin mogelijkheden genoeg denk ik, maar je moet er wel zin in hebben en wat lef.
Overigens zijn de knollen dus in geen enkel geval giftig. Mocht men dat soms
denken.
Wist je trouwens, dat de Dahlia naar Europa werd overgebracht met het doel als
medicinaal middel te dienen bij plasproblemen.
Dus wijn van Dahlia's smaakt waarschijnlijk niet alleen goed, je kan er ook mee afgaan als een
gieter en dat dan uiteraard als beeldspraak bedoeld.
Op je gezondheid, Sante, So vachje sderovja!
Dahlia wijn is klare wijn en op zijn best als de dorst is gelest.
Joderajihe, joderarido
Hatsekidee doe mij nog maar een glaasje extra!"
Het bloemschikken en fotograferen ging op 13 en 14 oktober onverdroten voort. Een flink aantal bloemstukken maak ik op speciaal verzoek van wat goede buren en kennissen.
Op 14 oktober nocht ik mij ook verheugen op een bezoekje van Trudy Uffels en Connie van Eijle op het land. Als insecten op zoek naar honing zoemden ze langs en door de bloemenzee. De oh'as en ah's waren ook dit keer luide te horen.
Voor Trudy Uffels heb ik met de verzamelde bloemenpartij een Chrysanten Combinatie in stemmige herfstkleuren gemaakt.
Dat bloemstukje staat op de tafel voor de dames. De geel bronzen combinatie op het bankje is gemaakt voor de op een later moment aangeschoven Els Becks.
U mag uitzoeken wie wie is.
Van het land en wat bloemstukken maar ook van de vrouwelijke supporters heb ik wat foto's gemaakt. Ook ziet u het eerder beloofde bloemstuk met witte Dahlia's.
In dat bloemstuk ziet u Leeghwater, l'Ancresse, Cameo en White Mark.
Hieronder wat foto's van het land op 14 oktober.
In de wat compactere bloemstukken gebruik ik zolang de voorraad strekt een klein Chrysantje, waarvan de stekken door mw. Van Eijle zijn voorgekweekt.
Een foto van het veldje ziet u hierna. De takjes zijn zeer geschikt als ondergrond voor een bloemstuk in herfsttinten.
Voor Sigrid Calon heb ik een tweetal foto's gemaakt van Weston Spanish Dancer en Blue Bayou. Zij gebruikt deze beelden voor het vervaardigen van Dahliamotieven op allerlei doekachtige huiselijke objecten. Sigrid Calon heeft sinds kort een eigen Website, die u zelf kunt bezoeken.
Dankzij het mooie weer van de laatste dagen doen de Dahlia's nogmaals een flinke poging het bloemenbeeld op het land te overheersen. Dat lukt ze weer aardig dacht ik zo.
Met het vorderen van het Chrysantenseizoen heb ik inmiddels ruim 20 bloemstukken opgemaakt, waarbij ik voornamelijk de zogenaamde hartbloemen heb gebruikt.
De planten leveren inmiddels voldoende bloeiende takken om er een leuke vaas mee op te steken. Dat kunstje heb ik vandaag maar eens geoefend. Het resultaat ziet er goed uit al zeg ik het zelf. Kijkt u maar. Er zijn ruim 75 takken van 4 soorten in verwerkt.
Dit soort bloemwerk zult u vanaf heden volop gaan zien op deze website.
Om die bewering te staven heb ik voor de buren op 16 oktober nog een keer een vrijwel identieke bos opgestoken.
Met het korter worden van de dagen neemt de invloed van de zon zienderogen af. Dat is duidelijk te merken aan het plantenleven, maar ook in huis wordt het allengs wat schemeriger.
De lampen moeten eerder aan om het binnenshuis wat leefbaarder en gezelliger te maken. Nu er nog voldoende Dahlia's voorhanden zijn, zal ik eerdaags eens een combinatie opmaken met geelgekleurde bloemen. Die kleur is binnenshuis duidelijk herkenbaar. Het lijkt wel of zo'n bloemstuk licht afgeeft. In werkelijkheid zien we eigenlijk alleen de reflectie van het licht op de bloemen.
De Dahlia bloem is daarmee eigenlijk een kunstwerk op zich. De natuur zet middels de bloemen zijn beste beentje voor om de kijker een illusionistische werkelijkheid te tonen.
Met vooral veel water en wat andere stoffen alsook kleurpigmenten doet de Dahlia ons en bovenal de insecten geloven dat de getoonde illusie werkelijk is.
Daarmee bereikt de plant het ultieme doel. Dat is namelijk zich voortplanten middels het vormen van zaad. De daarbij nuttige insecten worden voor hun hulp beloond met wat honing en vooral stuifmeel. Het is dat stuifmeel, dat vervoerd door de insecten voor de bevruchting van de andere Dahliabloemen zorgt.
De Dahlia is daarmee bij uitstek een grandioze illusionist.
Eerder sprak ik over het hebben van lef bij het gebruik van Dahlia knollen voor het maken van wijn.
De knollen zijn daarnaast ook nog eens bruikbaar voor maken van een prima oudhollandse stamppot waarbij ze samen met de bekende winterpenen een smakelijke melange kunnen vormen. Dat geeft het potje weer een extra dimensie en smaak.
Schoongemaakte knollen zijn ook uitstekend toe te passen in een stoofpotje in een mengeling van allerlei groenten en andere knolgewassen.
Top of the bill is het gebruik van jonge bloembladeren voor het maken van salades. Die mogelijkheid hebben ze samen met bijvoorbeeld bloemen van de Oost Indische Kers.
Gemengd met wat sla, gesneden ui, schijfjes komkommer, tomaat, wat hardgekookte versneden eieren en een dressing naar smaak kunnen ze zorgen voor een smakelijke en vooral frisse smikkelpartij gedurende de zomer- en herfstdagen. De kleur van de gebruikte bloembladen bepaalt daaarbij ook het aanzicht van de salade.
Zo u mocht denken, dat het bloemschikken van mijn kant is afgelopen, dan heeft u dat toch echt mis. Op 17 en 18 oktober heb ik verschillende bloemstukken geproduceerd, die ik vandaag 18 oktober pas op de kiek heb kunnen zetten. Het gaat in dit geval om wat Dahliastukken maar ook weer de bekende combinaties met Chrysanten en zelfs Zinnia's en Leewenbekken zijn aan bod gekomen.
Het feit, dat je heden ten dage op 18 oktober nog een aansprekend Dahliastuk kan maken is de laatste jaren niet zo bijzonder. Echter een jaar of twintig terug was die bijzonderheid wel aan de orde. In die jaren was het omstreeks begin oktober al vrij normaal, dat de eerste nachtvorsten op gingen treden.
Die weersomstandigheden komen nu in mindere mate voor. Veelal treden de nachtvorsten nu pas een maand later op.
De Dahlia's in de eerste combi heten Maxime, Daleko Jupiter, Margarethe Berens en Elma Elizabeth. Er zijn ook wat takken van hoge Leeuwenbekken in verwerkt. Het 2e stuk is opgebouwd met Alex, Stefan, Beemster Glorie, Humor, Beretta en Minley Carol. Zo zijn nu ook vrijwel alle soorten een keer in een bloemstuk aan bod gekomen. Bij mijn weten ontbreken nog Eveline, Teesbrooke Audray, Gerda Govers, Christmas Carol, Beemster Mabel, Beemster Chromaat, Lismore Willy, Cheerio, Primera en Diana en nog wat niet bijzonder rijk of opvallend bloeiende soorten. Dat komt ook soms weer, omdat ik er slechts enkele planten van heb.
Hier nog wat foto's van stukken met Chrysanten, Zinnia's en Leeuwenbekken.
In de achtertuin thuis groeit in een grote bak een plant van het "Fuchsiasoortje" Lunters Trots. Vandaag 20 oktober viel me de flinke bloei op van door hooghangende grote bloemen van de plant. Bij hoog dient u dan te denken aan ruim 2 meter.
Op het land groeien en bloeien de Dahlia lustig door. Sommige kweekbedden zijn door de vele wind en regen flink verwaaid.
Sommige kweekbedden zijn nog redelijk toonbaar, zeker met wat rustieke achtergrond beelden ziet het er nog behoorlijk uit.
Op 20 oktober heb ik voor de zekerheid ook nog wat close up beelden gemaakt van wat Dahlia's en Crysanten.
De eerste foto toont twee bloemen van Cheerio.
De 2e foto toont vier Halskraag Dahlia's t.w. Teesbrooke Audrey, Gerdan Govers, Christmas Carol en Marie Eveliene.
De 3e foto toont Harries Red en Moorplace. De twee solitaire bloemen zijn Fire Mountain en Hot Chocolat.
Op het land groeit ook wat siierkool. De kleuren en de structuren van de planten zijn in close up wel leuk.
Om het af te leren heb ik deze dag voor de buurvrouw ook nog een potje Chrysanten opgestoken. De bloemtakken komen van door haar zelf gekweekte planten.
Het gaat dan om de soorten Astro en Tom Pearce.
Ondertussen heb ik met wat restanten van het bekende gele spinchrysantje een eerder gemaakt bloemstuk met alleen Astro wat opgefleurd. De kleine Chrysantjes lijken als brandende kaarsjes in het bloemstuk te staan. Zo kan het stukje weer wat dagen mee.
Mijn dochter Jolanda heeft in de loop der jaren ook het bloemschikken tot een gewoonte verheven. Opvallend is het wel, dat veel stukken, die zij in de loop der tijden maakt, verdacht veel op die van mij lijken. Dat heeft ook vaak met de bloemen te maken. Uiteraard krijgt ze op gezette tijden het nodige materiaal toegeschoven.
Hieronder ziet u wat foto's van wat van haar laatste bloemstukken.
Hieronder ziet u een tweetal grootbloemige of pluischrysanten. Het zijn Migoli en Astro. Beide soorten heb ik veelvuldig toegepast in eerder getoonde bloemstukken.
Op 22 oktober toch nog wat bloemstukjes gemaakt voor een goede bekende. Opvallend zijn de drie Dahliastukken, die zonder mankeren uit de enorme voorraad samengesteld konden worden.
In het grootste stuk ziet u Micks Peppermint verschijnen. In het kleinere op de vensterbank speelt Kimono Toyama een leuke bijrol.
Het stuk voor de spiegel is verrassend te noemen vanwege de weerkaatsing van het beeld en de tuin op de achtergrond. Als aardigheid dient tevens gemeld, dat dit bloemstukje is opgebouwd met Dahlia's en Chrysanten. Weer eens wat anders.
Door het familiedagtochtje naar dierenpark Amersfoort op 23 oktober is de interesse in de bloemetjes even op een zacht pitje gezet.
Hieronder ziet u wat beelden van deze leuke dag. De kleinzonen, dochter en wij ook hebben er van genoten.
In Utrecht wordt rond het middaguur op maandag geregeld het luchtalarm getest. De apensoort Gibbon kan er ook wat van. Wellicht heeft de mens toch meer gemeen met apen dan we willen toegeven.
Op 24 oktober gaat het bloemschikken onverdroten door. Dit keer heb ik voor thuis twee vervangende bloemstukjes met Chrysanten gemaakt.
De Dahlia's bleken door regen en storm weer een enorme beuk te hebben gekregen. Het wordt nu zoetjesaan tijd om te gaan rooien.
Inmiddels ben ik begonnen met het rooien van de Dahliaknollen. Ans Stelt van de DV Randenbroek heeft haar portie al binnen. De rooipartij is nu in volle gang voor Frans Sturm in Heinkenszand. Met wat gunstig weer is die klus in een dag of vier geklaard. Daarna volgen de knollen voor de heer Dekkers in Zaltbommel en daarna doe ik zelf een leuke graai uit de voorraad. In totaal worden dat 1500 knollen bij elkaar. De rest is dan voor de komende en gaande man of vrouw. De restanten verdwijnen daarna rigoreus op de composthoop.
Het streven is erop gericht het land eind 2006 grotendeels schoon te hebben. Dan kan de grond een keer losgemaakt worden door te frezen. Een deel van het land ga ik weer wat dieper omspitten. Denk dan aan 400 tot 600 m2. Dat dan afhankelijk van de zin en tijd.
Op 29 oktober heb ik een foto gemaakt van de opslag van een deel van de knollen in zogenaamde uienzakken. Deze zijn geleverd door Frans Sturm uit Heinkenszand.
De voor hem bestemde knollen gaan op soort en gelabeld in elk een aparte zak. Zo blijven de knollen lekker luchtig in de bewaarruimte, waardoor rotting bijna niet voor zal komen.
Het bloemschikken gaat onverdroten voort. Dat dan grotendeels met Chrysanten, want de Dahlia's hebben de afgelopen regen en stormdagen slecht doorstaan.
Hieronder ziet u een tweetal bloemstukken met Chrysanten, die ik de laatste dagen heb vervaardigd. Er zijn er heel wat meer, maar de foto's daarvan heb ik niet gemaakt.
Uiteindelijk heeft het rooien van de knollen nu de eerste urgentie.
Met een beetje geluk komt er van de week echter nog een leuk bloemstuk tevoorschijn met wat resterende bloemen van de Dahlia's.
Die laatste bewering laat nog even op zich wachten. Wel heb ik op 30 oktober nog wat Dahlia's in beeld gebracht.
Het zijn Mikado, Pearl of Heemstede, Kimono Osaka en Carlien.
Ze zien er ondanks het late moment nog pril en mooi uit. Mikado geeft duidelijk blijk van mutaties met zijn twee types in beeld.
Op 30 oktober heb ik naast het rooiwerk ook wat close up beelden gemaakt van wat afzonderlijke Chrysanten. De meeste soortjes heeft u al in de diverse bloemstukken zien verschijnen.
Samen met de eerder getoond Migoli en Astro zijn dit de voornaamste soorten. Een belangrijke ontbreekt nog. Dat is een kleinbloemig soortje met rose bloemen. U ziet hem in het onderstaande bloemstuk van 24 oktober, dat ik op 30 oktober opnieuw in beeld heb gebracht.
Zijn er niet meer bloemstukjes gemaakt zult u denken. Wel dus. Hieronder ziet u wat beelden er van. Van enige echte verslapping is dus geen sprake, zo u dat mocht denken. Overigens zijn sommige stukje ook door anderen opgemaakt. U mag uitzoeken welke dat zijn.
Naast de Dahlia's en Chrysanten zijn er op het land nog wat meer planten te bewonderen. Een paar ervan heb ik dichterbij in beeld gebracht.
Tijdens het rooiwerk vlogen er achterop het land een grote koppel Fazanten uit de Dahliabedden. Kennelijk waren ze zich tegoed aan het doen aan de zaden van de Dahlia's.
Vlug geteld waren het er ruim 20, waarvan de meeste hennetjes en een paar haantjes. Hun geschreeuw en mijn schrikken bij hun opvliegen is wel kenmerkend bij Fazanten. Ze maken veelal een blikachtig schel geluid. Ik heb wel eens wat mooiers gehoord. Dat zeker van een me bij het rooien assisterend Roodborstje. In het voorjaar zat er steeds een in mijn buurt en nu weer.
Geregeld verwaardigde het vogeltje zich een heerlijke riedel prachtige tonen als hij zich even in het zonnetje kon koesteren. Ik heb de voorstellingen dankbaar aanvaard.
De natuur zit toch vaak vol verrassingen en schenkt ons overwachte beelden en mogelijkheden. Ik ben benieuwd wat de volgende dagen brengen zullen. U ook?
De stormen, de vele regen, de hagel en de koude van de afgelopen dagen hebben aan de kweek van de Dahlia's een abrupt einde teweeg gebracht. Er rest nog slechts een schamel struweel met hier en daar nog wat bloemen. Vooral het blad heeft flink te lijden gehad onder deze aanslag. Niets weerhoudt me om de oogst van de knollen fluks voort te zetten. De eerste 500 stuks liggen in het "mandje". Vanaf morgen hoop ik er weer mee verder te kunnen gaan. Met 2 weken is alles dan wel geoogst voor het nieuwe kweekjaar.
Ondertussen hebben de Chrysanten het ook zwaar te verduren gehad. De laatste soortjes proberen nog parmantig het gure weer te trotseren. De bloemstukken worden daardoor ook steeds kleiner. Nog een paar weken en dan is het bloemschikken met bloemen van het land wel voorbij.
Niets om over van wakker te liggen trouwens. Er zijn zoveel andere dingen te doen en te beleven.
Morgen 3 november start al weer het seizoen voor het langebaan schaatsen. Daar wil ik eigenlijk niets van missen.
Intussen blijft de natuur toch nog volop bezig met het zich manifesteren. Vooral de wat laag groeiende planten blijven het goed doen. Onderweg naar het land heb ik wat paddestoelen op de kiek gezet. Voorlopig houd ik het erop dat het gaat om wat Inktzwammen (Coprinus comatus) en wat exemplaren van waarschijnlijk het geslacht Agaricus (campestris?)
Als u het beter weet, dan mag u mij dat melden. Het onderwerp paddestoelen of fungi mag u in het vervolg van deze pagina vaker verwachten.
Vooral in 2007 zal het onderwerp geregeld terugkeren. De getoonde brede belangstelling voor de pagina Paddestoelen Zoeken en Vinden sterkt mij in dat voornemen.
Uiteindelijk bestaat er immers veel meer dan alleen maar Dahlia's, wat ons als mensen zoal boeit.
Vadertje tijd gaat onverminderd door met het aftikken van de seconden, minuten, uren, dagen en jaren.
Op 6 november leven we al weer. Het rooien van de knollen voor 2007 gaat gestaag en onverminderd door. Naast het rooien voor eigen gebruik, was vandaag de heer Heij uit Ede aan de beurt voor een onvervalste portie knollen van diverse soortjes. Gezamenlijk hebben we ze uitgezocht en ter plekke gerooid. De heer Heij verzorgde verder het inpakken en benamen per soort.
Zo houd je de boel overzichtelijk in de winteropslag en weet je in het voorjaar 2007 nog welke knol welke soort plant en bloemen zal produceren.
Dat overhouden is toch al een hele kunst, die slechts weinigen op een goede manier zullen volbrengen. Te warm (bijvoorbeeld in een op huiskamertemperatuur verwarmde ruimte is al uit den boze. Maar ook te koud (Dahliaknollen kunnen niet tegen vorst) en te nat (dan gaan de knollen meestal rotten) is eigenlijk uit den boze.
Ik zelf sla de knollen op in de koude buitenkas, waarin alleen wat electra kachels voor de benodigde bijverwarming zorgen als dat nodig is.
Van de week ga ik onverdroten verder met het rooiwerk voor eigen gebruik. Nog ruim 100 soortjes te doen. En dat dan met 3 of meer knollen per soort.
Volgende week volgt er nog een pluk voor de heer Dekkers uit Zaltbommel.
De rest (ruim 2000 knollen) is voor de komende en gaande man desgewenst vrouw.
Met het rooien van die pluk wacht ik tot de vraag zich aandient. Direct alles rooien zou teveel problemen geven. En eerlijk gezegd heb ik er de opslagruimte niet voor.
Dus beste mensen als u nog wat knollen wilt. Maak dan even een afspraak voor het rooien en afhalen.
Schiet wel op, want omstreeks einde december gaat de boel definitief op de schop en verdwijnen de restknollen samen met het plantenloof onherroepelijk onder de alles verhullende aarde.
Op 7 november gaat het rooiwerk onverdroten voort. Door het redelijke weer heb ik een flink aantal soorten in de bewaarzakken kunnen werken.
Van het land en wat zakken ziet u een foto. De Dahlia's hebben het echt wel gehad blijkens dat beeld.
Desondanks heb ik nog van een drietal soortjes een redelijke foto kunnen maken. Dat dan als afscheid van het kweekjaar 2006 wat de Dahlia's betreft.
De Chrysanten gaan nog immer door met bloemen produceren. Voor thuis nog maar eens een bos meegenomen en er een stukje mee opgestoken.
Dat dan op speciaal verzoek van Ria zijnde de vrouw des huizes. Ook de gebruikte soortjes komen overeen met haar soms niet geringe wensen.
Herfsttinten wil ze hebben en vooral geen stralend geel meer van de Migoli en het gele spinchrysantje. Van het stukje heb ik ook nog een close up beeld gemaakt. Dan krijgt u wat meer idee van de gebruikte soortjes.
Ondertussen mag blijken, dat het beloofde laatste Dahliastuk niet meer in de lijn der verwachtingen ligt. Ik vermoed, dat we het eerstvolgende stuk pas omstreeks juli 2007 mogen verwachten. Zo mogelijk zal ik nog wel wat laatste bloemen in beeld blijven brengen. Dan houden we als liefhebbers nog enige voeling met de Dahlia.
Dan hebben we in elk geval ook nog iets extra's om naar uit te zien.
8 november leek volgens de weersverwachtingen flink regenachtig te worden. Uiteindelijk viel dat nog mee. Pas laat in de middag is de nattigheid op komen zetten.
Voor die tijd was er alle gelegenheid nog flink wat knollen te rooien en nog wat bloemstukken te maken.
Wat de knollen betreft zijn er nog 58 soortjes te gaan. Vandaag heeft ook de heer Hoogendoorn van de ATV De Hoge Weide zijn wintervoorraad ingeslagen.
Bij elkaar zijn er nu ruim 1000 knollen gerooid en opgeslagen. Voor de lopende bestellingen en eigen gebruik dienen er nog een kleine 800 te worden gerooid.
Wat de bloemstukken betreft het volgende.
Dit keer zijn het wat andere stukken geworden dan gebruikelijk. Door het gebruik van wat meer bijmateriaal krijg je zo geheel andere composities. Dat ook al wegens het afnemen van de beschikbare bloemen.
Het eerste stuk is bedoeld als een landschapschikking. Het tweede stuk heeft een vleugje van een wat grovere Ikebana schikking. Daarbij is de balans in de schikking van extreem belang. U ziet het oefening baart toch steeds weer enige kunst.
Op de eerste foto ziet u het hondje genaamd Max van buurvrouw Van Eijle. Je ziet hem denken. Is dat nu om tegenaan te plassen of niet?
Daar waar in de voorgaande jaren de bloei van Dahlia's rigoreus was gestopt rond deze tijd, heb ik er op deze dag toch nog wat aardige bloemen uit de kweekbedden weten te peuren.
Voor de aardigheid heb ik er op het land een vreemd ogend, maar wel leuk bloemstuk van gemaakt. In het stukje ziet u ook wat bloemen en bladeren van de Oost Indische Kers.
10 november was ook de dag, dag de familie Sturm uit Heinkenszand de voor hen bedoelde knollen op zijn komen halen. Bij het scheiden van de markt heb ik nog een foto genomen van de volbeladen auto. In de zakken in de laadruimte zitten ruim 450 knollen.
Voor de buurvrouw heb ik op speciaal verzoek ook nog wat bloemstukken gemaakt met Chrysanten. Daar ziet u ook wat foto's van.
Nog een paar weken en dan is waarschijnlijk alle bloemengedoe van het land verleden tijd. Kan ik gelijk even creatief bijtanken voor het nieuwe kweekzeizoen.
Vanwege diverse problemen is het schrijven voor deze pagina even prompt afgebroken en nu weer opgestart. Inmiddels heb ik een vervanging van de vaatwasmachine en een kapotte computer achter de rug. Dat laatste verhaal is nog niet helemaal over. Maar na het vervangen van de hoofdschijf (C) en het volledig installeren van de hele bups onder Windows XP draait het weer behoorlijk. De nieuwe vaatwasser draait ook tot tevredenheid van de vrouw des huizes.
Dat is ook al wat waard. Door al het gedonder ben ik wel 3 dagen uit het veld en de Dahlia's geslagen.
Hier past een luidkeels: AAAAAAAAAAAAAAAAAAAARRRRRRRRRCCCCCCCCCCCHHHHHHHHHHH!!
Intussen gaat het rooiwerk rustig door na alle eerdere problemen. Voor mezelf heb ik nu 112 soorten in het mandje. Nog een twintigtal soorten te gaan en dan is die klus geklaard. Pal daarna komt de vracht voor de heer Dekkers en een Deense bestelling aan de beurt.
Door al het gedoe is het bloemschikken wat in de probleemhoek gekomen. Morgen ga ik er mee verder met een bloemstuk voor thuis en een exemplaar voor de buurvrouw.
Op het land heb ik wel weer twee soortjes paddestoelen gekiekt.
Voorlopig mag u even aangeven om welke soortjes het gaat.
Vandaag 16 november heb ik de laatste Dahlia soortjes voor eigen gebruik gerooid en in de uienzakken opgeslagen. Ze staan klaar voor het vervoer naar huis.
Het gaat dan om 129 soorten en bijna 570 knollen. De volgende reeks maak ik vanaf morgen klaar. De bedoeling is de hele bups ergens volgende week naar huis te vervoeren.
Dankzij het redelijk zachte weer vielen er toch nog Chrysanten te plukken. Ik heb er wat bloemstukken mee opgestoken.
Zo hebben we nu vrij laat in het seizoen nog steeds bloemen in huis van eigen land. In dat opzicht heeft de opwarming van de aarde al zichtbaar effect in 2006.
Op 19 november heb ik voor thuis een combinatie met Chrysanten opgebouwd. Het is een kort en bondig stuk geworden in de vorm van een niet volledige Biedermeier. Vanwege de vele druilerige regen wordt het vandaag geen knollen rooien. Maar gewoon thuis zitten, pootjes geven en naar het schaatsen kijken.
Door de compacte schikwijze is het dacht ik toch iets leuks geworden. Van dit bloemstuk ziet u een drietal beelden. Een ervan is een kunstmatige aanpassing in de vorm van een glazen bol. Wellicht kunt u er de toekomst mee voorspellen.
Naast het rooien van de Dahlia knollen, valt er op het land flink wat meer te oogsten. Inmiddels heb ik al flink wat zaden van diverse klimplanten, Dahlia's en bonen meegenomen. Een volgende mogelijkheid is om zaad van de Chrysanten te winnen. De daaruit in het voorjaar opgekweekte plantjes kunnen soms verrassende resultaten opleveren. De bloei is vaak leuk en intensief. Ik ga dat het volgende seizoen maar weer eens proberen. Voor de zekerheid koop ik ook een zakje zaad van gemengde kleinbloemige Chrysanten. Jaren terug had ik daarvan een prima Chrysant voor de snij. De tweede foto geeft daarvan een indruk. Inmiddels is het soortje wel overleden vanwege enkele straffe winters. Eigenlijk wel jammer.
In mijn fotoarchief heb ik er nog wat plaatjes van. Let wel ze zijn genomen met een wel zeer rudimentair digitaal cameraatje. Vandaar de geringe kwaliteit van de foto's.
Inmiddels is mij via internet wel duidelijk geworden, dat de prijs van Dahliaknollen dit jaar enorm is gestegen. Daar waar voorheen prijzen van 1 tot 1 1/2 euro golden, wordt nu doodleuk vaak 3 euro en meer gevraagd. In dat licht bezien is het eigenlijk wonderbaarlijk, dat er zo weinig belangstelling is voor mijn restant knollen.
Ze kunnen voor een aardigheidje of een grijpstuiver worden meegenomen. De belangstelling is tot op heden echter op een hand te tellen.
Waar blijven de echte Dahlia Liefhebbers? Wellicht al in de winterslaap aangeland?
Via derden kreeg ik een aanvraag voor 1 knol voor een adres in Zwitserland. Kijk dat is nu net niet de bedoeling.
Als u ze zelf op komt halen, dan is dat tegen een aardigheidje als vergoeding of zo u wilt voor een appel en een ei. Of zelfs voor een scheet en drie knikkers.
In principe wordt er dus niets opgestuurd via de Post. Dat kost me veel te veel tijd per aanvraag.
Naast het rooien moet ik de knollen dan ook nog schoonmaken, drogen, geschikte doos zoeken en klaarmaken, inpakken, briefje bijvoegen naar de pakketpost brengen.
Als je niet uitkijkt, dan ben je per geval uren bezig. Dat is nu echt niet de bedoeling.
Dus wilt u ook wat knollen, maak dan een afspraak en zorg voor de benodigde spullen om ze zelf in te pakken en te bewaren.
Die moeite moet u er wel voor over hebben. Anders houdt het gewoon op.
In het kader van de verregaande opwarming van de aarde en de stijging van het waternivo heb ik een foto van dit jaar wat aangepast.
Met enige pech krijgen we binnen afzienbare tijd deze effecten te zien op het land.
Dan wordt het oprecht tuinieren met de lieslaarzen aan.
De liefde voor de Dahlia kan een mens soms op vreemde wegen brengen. Onlangs kreeg ik een aanbieding van een nieuwe varieteit. Het is een variant op en zaailing van Imca Marina. De tweede varieteit stamt af van het soortje Weston Spanish Dancer.
Bijzonder is het sterk gedraaide blad en de aansprekende kleurencombinaties. Dit worden echt twee winners denk ik voor de komende jaren.
Vraag niet wat zoiets kost, want het is haast onbetaalbaar. Maar dan heb je ook wat. Oordeel zelf maar.
Voorlopig ga ik op een geheimzinnige plek maar eens flink wat stekken maken. Het kostje lijkt daarmee gekocht.
Vandaag 27 november ben ik gestart met het schonen van het land. In eerste instantie gaat het om het verwijderen van het gaas en de steunpaaltjes. Later volgen de plantenresten en wordt een deel van het land door diepspitten verder bewerkt.
Die plantenresten verdwijnen in een te graven sleuf op de huidige plaats van de overjarige Chrysantenplanten. De daarbij vrijgekomen grond benut ik dan voor het afwerken van de kweekstroken langs de hoofdsloot. Dat alles dient dan voor het volgende kweekseizoen zijn beslag te krijgen. Langs de slootkant komen dan voornamelijk wat Buddleia's etc. en voornamelijk laaggroeiende Dahlia's en Chrysanten. Daarmede win ik wat kweekruimte voor de hogergroeiende snijdahlia's en andere bloeiende planten.
Vandaag ben ik ook heel voorzichtig van start gegaan met een eigen Weblog. Dat weblogje vindt u hier.
Eens kijken waar dat toe leidt.
Op 29 november zijn alle bedden boven het gaas afgeknipt en is een groot deel van de paaltjes en het gaas verwijderd. De voortgang zit er nu flink in.
Nog een paar dagen goed weer en alle palen en gaas zijn verwijderd. Daarna ga ik ruimte maken op het oude Chrysanten bed door daar de planten te verwijderen en de grond uit te gaan spitten. Die grond benut ik dan voor de bloembedden langs de sloot. In de ontstane geul gaan daarna alle oude plantenresten. Het geheel wordt weer afgedekt met grond. Zo krijg ik tevens een prima afwaterpunt voor de soms dichtgeplempte grond. Het leuke is, dat de plantenresten na een jaar al vergaan zijn tot een soort zwarte grond. Prima geschikt om er verder met goed vervolg planten op te kweken.
Na het onderwerken van het plantenafval, ga ik de rest van het land nog eens flink doorspitten om a. de grond wat dieper los te krijgen en b. alle ongerechtigheden lopende vort te verwijderen. Ik heb het idee, dat er hier en daar nog wel een "vuiltje" loskomt.
Daarna is het frezen geblazen en gaan we geleidelijk het kweekseizoen 2007 al weer binnen.
Vandaag heb ik nog wat foto's genomen van de laatste bloemstukken en wat opmerkelijke zaken in de natuur om mij heen.
Met name de doorbloei van vele Fuchsia's is opvallend.
Vandaag 30 november zijn alle gerooide en opgezakte knollen met hulp van de heer Dekkers naar huis overgebracht. Met behulp van die bijna 600 knollen dien ik voor het volgende seizoen vanaf maart weer de benodigde stekken te maken. Dat worden er dan ruim 5000 bij pak weg 120 soortjes. Van de rest van de soorten zet ik alleen nog de knollen. Dat dan om de soorten te behouden en desgewenst later wel te stekken. Dat gaat dan over 10 tot 20 soorten. De knollen heb ik dit keer alle opgehangen in de kas. Dat is wat beter voor de droging.
De heer Dekkers heeft zijn deel ook meegenomen. Dat gaat dan om 30 soorten en ruim 400 knollen. De rest van de knollen staat nog op en in het land om er nog wat liefhebbers mee te bedienen. De komende weken gaat de beuk er echter flink in, zodat eventuele liefhebbers wel op moeten schieten.
Op zondag 3 december toch nog maar naar het land gegaan. De vooruitzichten van het weer beloofden al niet veel goeds, maar in de ochtend zag het er nog redelijk uit.
Allengs begon de wind en de regen echter aan en op te zetten. Ik heb nog wel even de verhoogde tuin wat geschoond van, brandnetels, bramen en knopkruid en meer van dat ongewenste gesnor. Daarna ben ik toch maar weer naar huis gegaan. Een kletsnat pak was mijn deel onderweg. Nee deze dag was geen bijzonder werkzame dag.
Van de weeromstuit heb ik thuis maar een heus pruttelpotje gemaakt bestaande uit: champignons, gesneden uien, broccoli, paprika, bietjes, prei, rode en witte kool, tomaatjes, pepers en wat gesneden vlees. Als klapstuk heb ik er in blokjes versneden Dahliaknollen aan toe gevoegd. Dat van het soortje Zeph.
Het geheel werd gegarneerd met zout, kruiden, sambal, ketjap en meer van soortgelijk spul. De vrouw des huizes heeft de pollepel gehanteerd en alles hapklaar gestoomd.
Inmiddels heb ik al wat borden leeg gesmikkeld en er flink van genoten. Het feit, dat ik nu nog leef geeft hoop voor de toepassing van Dahlia's in allerlei gerechten.
De plantensoort Dahlia heeft in zijn leven al wat meegemaakt. Oorspronkelijk komt hij uit Midden Amerika en is daarmee een streekgenoot van de alom bekende Aardappel. Beide hebben dezelfde kenmerken vanwege hun subtropische achtergrond. Ze kunnen slecht tegen temperaturen onder het vriespunt en leggen dan al snel het loodje, waarna slechts een rottende waterige massa overblijft. De reden van het overbrengen van de Dahlia naar Europa was zijn vermeende heilzame werking bij problemen met de urineafscheiding bij mensen. Uiteindelijk werd de plant toch niet de echte probleemoplosser. Andere plantensoorten hadden op dat moment al een betere werking op de plashuishouding. Pas na 1800 kwam de Dahlia weer wat opzetten om uiteindelijk toch een voorname plaats in te gaan nemen in de in Europa goed kweekbare plantensoorten, die mooie bloemen produceren. Vanuit die nietige positie met een tussenstation van een kweekplant voor voornamellijk boeren, armen en zonderlingen heeft de Dahlia Europa en ook weer de rest van de Wereld veroverd.
Vroeger sprak men wel van "In de Dahlia zitten" als men wilde aanduiden dat iemand in de armoe zat. De Dahlia was daarmee voornamelijk gekenschetst als een plant voor de armen der aarde.
Dahlia varibilis heeft zich dankzij zijn enorme kracht in het maken van variaties in plant, bloem en kleur uit het dal der vergetelheid kunnen opheffen.
Dat dan ook dankzij de hulp van de mens. Op dit zijn er ruim 200.000 soorten in de wereld ooit geregistreerd. Naast de wel geregistreerden soortjes deden echter honderdduizenden andere variaties de mens soms versteld staan van de mogelijkheden van de Dahlia.
Planten met bloemen met een grootte van 2 tot 3 cm tot zogenaamde Dinnerplate Dahlia's met bloemen van wel bijna 40 cm in doorsnede kunnen desgewenst naast elkaar opgroeien. Daarbij zijn de kleuren en de vormen van de bloemen ongeevenaard. Als dat geen aanrader is!
Overigens vernam ik deze week, dat van Dahlia gewas en knollen ook een perfecte likeur is te maken. Helaas heb ik het recept nog niet kunnen vinden. Mocht u dat bezitten, dan houd ik me van harte aanbevolen. Goede raad, laat de likeur niet te sterk worden om rare effecten te vermijden.
Een foto en het geluid van de Kolgans vindt u hier.
Op 9 en 10 december maar weer eens flink bezig geweest met het ruimen van gaas en palen op het land. Door het slechte weer, was daar eerder zwaar de klad in gekomen.
Nog wat lekkere werkdagen en dan is het ijzer aan de kant.
Tijdens de werkzaamheden trokken hoog in de lucht flinke groepen ganzen luid "gakkend"over, op weg naar hun winterverblijf. Op afstand te zien ging het om Kolganzen, die een lange trektocht vanuit Groenland of de Siberische gebieden achter de rug hadden. In Nederland overwinteren ze dan vervolgens in voornamelijk de kustgebieden.
In hoeverre het "gakken"door deze ganzen wordt gebruikt als voor henzelf herkenbare taal is mij niet duidelijk. Veel verschil in de geluiden kon ik niet zo ontwaren.
De winter komt nu wel met rasse schreden aanzetten!
Vanwege mijn aftreden als secretaris van de DVU, mocht mijn vrouw een mooi bloemstuk in de sfeer van de Kerst in ontvangst nemen. Diezelfde dag zijn alle stukken, dokumenten en bestanden, het secretariaat betreffende, overgedragen. De taak wordt vanaf nu door Agnes Westerhof uitgevoerd.
De dag erop kwam mijn dochter met een zelfgemaakt Kerststuk aanzetten. De appel valt bij haar niet ver van de boom.
En zo komt de kamer weer lekker vol te staan met allerlei Kerstattributen.
Voor zover u nog niet van een wenskaart via de vrouw des huizes werd voorzien, wens ik u bij deze Prettige Kerstdagen toe.
Van Frans en Ineke Sturm ontvingen we vandaag 16 december een heus kerststukje. Dat dan als dank voor en waardering voor de samenwerking in de afgelopen jaren.
Wellicht gaat de samenwerking in 2007 tot nog leukere verrassingen leiden. Dat zal zo mogelijk in 2007 duidelijker gaan worden.
Inmiddels zijn de palen en het gaas van alle Dahliabedden verwijderd. In ben nu het loof aan het afknippen. Daarna gaat de motormaaier erover. Dat proces is ongeveer tot de helft gevorderd.
Een deel van het versnipperde loof ga ik in de nieuwe kweekstroken langs de slootkanten verwerken. Het restant en de later nog te rooien knollen wordt verder onder de grond verwerkt.
Datzelfde geldt voor het loof van de Chrysantenbedden. Ook de planten zelf van het overjarige Chrysantenbed wordt daarbij geheel verwijderd.
Daarna volgt dan wat spitwerk en een grote freesbeurt om de grond "op lucht"de winter in te loodsen. In het voorjaar volgen daarna nog wat freesbeurten. Daarna ligt het land weer plantklaar. De vanaf half maart gekweekte plantjes kunnen er daarna weer aan worden toevertrouwd.
Deze hele gang van zaken is niet zo verrassend. Uiteindelijk is het een jaarlijks wederkerend proces, dat gewoon uitgevoerd dient te worden, om het seizoen erop weer met enig succes de kweek te kunnen volbrengen.
Op 19 december heb ik vanwege het fraaie weer maar weer eens wat foto's gemaakt. Het gaat daarbij om de achtertuin, de knollen in de kas als mede de stand van zaken op het land op die datum. Op de eerste foto ziet u een bloeiwijze van een geranium. De kleur is wat fletser, of eigenlijk zijn de bloemen wat witter dan de rose kleuren in de zomer. De beide fuchsia's bloeien door met leuke bloemen. De vierde foto laat een soortje zien, dat al voor de 4e keer aan de bloei is geslagen. De derde foto biedt een beeld van de in de kas hangende uienzakken met Dahlia knollen. Bij elkaar zijn het ruim 130 soorten.
De onderstaande foto's bieden een blik op het land op 19 december 2006. Al het gaas en de palen zijn van de Dahliabedden verwijderd. Het stro is afgeknipt. Verderop op de foto ziet u een deel waarvan het stro is verwijderd. Nog verderop ziet u nog wat stro liggen, dat nog moet worden weggereden. Het stro op de voorgrond wordt nog versneden door er met de grasmaaier overheen te rijden. Een groot deel wordt daarmee tot snippers versneden. Dat versnelt de vercompostering bij het gebruik ervan voor de ophoging van de nieuwe kweekstrook langs de slootkant. Over het stro breng ik later een laag kweekgrond aan, die ik win vanaf de slootzijde van het land. Door die kant te verlagen vergemakkelijk ik de bevloeiing vanaf het middenpad in de zomermaanden. In de grond blijven dan nog even de restantknollen. Die worden wat later verwijderd. Ze zijn paraat om eventueel nog wat liefhebbers ervan te voorzien.
Voor de aardigheid heb ik een foto van 15 augustus tussengevoegd. Let ook op de startfoto van deze pagina. Het verschil is opmerkelijk en spreekt voor zich.
Vanuit Denemarken ontvingen we een mooi schilderij gemaakt en verzonden door mw. E. Borge-Nielsen. Dat als dank voor de door mij aan haar verzonden knollen van wat Dahliasoortjes.
Bij haar bezoek aan het land in september dit jaar heeft ze kennelijk wat gerichte foto's geschoten. Daarbij behoorde in elk geval een foto van de zaailing Alex annex Stefan.
Met behulp van de foto heeft ze een mooi schilderij gemaakt, dat nu boven de haard hangt te pronken. We zijn benieuwd hoe de kleinkinderen er op gaan reageren als ze deze geschilderde beeltenis van hun Dahlianaamgenoot zien. Mijn vrouw en ik waren er aangenaam door verrast..
Inmiddels is er voor gekozen de vaak knellende banden met de Dahliaverenigingutrecht te beeindigen. Dat betekent, dat zowel de vereniging als ik zelf binnen het Dahlia gebeuren een eigen weg zullen gaan. In een aantal weken heb ik de door mij onderhouden pagina's zoveel mogelijk gezuiverd van verwijzingen naar de vereniging. Deze heeft inmiddels een eigen website alwaar u zich van de ontwikkelingen in het Utrechtse Dahliagebeuren kunt vergewissen. Met enig zoekwerk lukt het u vast wel deze website te vinden.
Voor de nog weinige volgers van het kweekgebeuren mijner handen in 2007 is er inmiddels een nieuwe pagina gestart.
Die pagina kunt u hier vinden.
Intussen nadert het einde van het jaar met rasse schreden. De dagen beginnen al weer wat te lengen. Daarentegen komt de winterse periode wel snel in beeld.
Het is nu onder andere tijd om de plannen voor 2007 wat meer gestalte te gaan geven. In gedachten dan, of wellicht op papier of met de computer.
Er tussendoor kunnen we genieten van het Kerstgebeuren thuis en om ons heen.
Met wat lekkere smikkelpartijen en andere leuke dingen komen we de donkere dagen wat gemakkelijker door.
Op naar de jaarwisseling en het nieuwe jaar. Daartussendoor ga ik echter eerst nog wat op het land werken. Niet te lang hoor, want dat verstoort anders de Kerstgedachte te veel. Om in de tijdgebonden stemming te blijven. Laat ik nu maar weer eens een oudere foto zien van een bloemstuk met witte bloemen.
Dat hoort wel een beetje bij het moment. We dromen toch immers altijd van een witte Kerst. Dat wens ik u niet echt toe, maar wel fijne dagen.
Het jaar 2006 komt nu snel aan het einde. Een heel nieuw jaar 2007 staat ons te wachten. Nog ongewis was ons zoal te wachten zal staan, wens ik u voor dat nieuwe jaar het allerbeste toe. Met eerst een fijne jaarwisseling.
Het verhaal over de kweek alsmede het verwerken van de produkten gaat nu nu verder op de pagina: Bloemen en Groenten Kweek 2007.
Ik zie u daar graag terug.
Ik houd u van het vervolg op de hoogte