Harderwijk en Dolfinarium
Een Begrip in Nederland
Op 13 oktober 2003 is het dan zover. Het lang tevoren bedachte uitstapje naar het Dolfinarium in Harderwijk is vandaag aan de orde.
Met zijn vijven gaan we op stap. Dat zijn mijn dochter Jolanda en de twee kleine jongens Stefan en Alex.
Uiteraard zijn mijn vrouw en ik zelf ook van de partij. Vroeg in de morgen gaan we op pad, om in elk geval niets te missen van de evenementen daar
in het oude IJsselmeerstadje Harderwijk.
Vroeger was deze stad pal aan de Zuiderzee en later het IJsselmeer gelegen. Niet dat de ligging in de loop der jaren veranderd is, nee integendeel.
Na de inpoldering van het IJsselmeer heet het aanpalende water echter niet langer IJsselmeer, maar heeft het de naam Flevomeer gekregen.
Het water is er niet minder nat om geworden.
Het Dolfinarium in Harderwijk werd in 1965 geopend. Vanaf dat moment bleek het themapark een succes en in een begrip in Nederland en ver over de grenzen. In een ruim opgezet park kunt u er van allerlei zee(zoog)dieren aantreffen.
Van de partij zijn o.a. de Dolfijnen, Walrussen, Zeeleeuwen, Zeehonden, Roggen en Haaien.
Ze vinden in het park een natuurgetrouw leefgebied. Een aantal van deze dieren doen mee aan wervelende shows en andere vaak educatieve activiteiten.
Kortom er is van alles te beleven.
Naast het Dolfinarium heeft Harderwijk uiteraard meer te bieden.
Daarom eerst maar een stukje geschiedenis.
Op de plaats van het huidige Harderwijk zijn bij opgravingen bewoningsresten gevonden uit de Oude Steentijd en de Midden Steentijd.
De plaatsnaam zelf en de huidige stad hebben een lange ontstaan geschiedenis achter de rug. Harderwijk is namelijk gegroeid vanuit het middeleeuwse
"Herderewich" (Herderswijk) en
kreeg na de uitgroei in 1231 stadsrechten van Otto II.
De stad nam in de
Hanzetijd een voorname plaats in.
Dat duurde van 1285 tot 1628. De visserij en lakennijverheid zijn in het verleden belangrijke bronnen van inkomsten geweest.
Na de inpoldering van het IJsselmeer is de visserij uiteraard grotendeels komen te vervallen. Van oudsher heeft de stad wel een regionaal verzorgende functie gehad. Reeds in 1441 was er een Latijnse school, waaraan in 1603 door graaf Maurits een wapen werd geschonken.
In 1647 werd deze school verheven tot Academie van de Vorstendommen Gelre en het Graafschap Zutphen.
In de zestiende eeuw viel de betekenis van Harderwijk terug als gevolg van het verzanden van het aangrenzende deel van de Zuiderzee.
Door de stadsbrand van 1503 kreeg Harderwijk het nog verder te verduren. Door al die tegenslagen viel Harderwijk steeds verder terug van een eens regionaal belangrijke plaats tot een onbetekenend landstadje. Intussen bleef het echter wel een Centrum voor Onderwijs.
In 1812 werd echter ook de Hogeschool opgeheven. Na een korte herleving van 1815 tot 1818 als Athaneum kwam aan deze activiteit echter definitief een einde. In rest van de negentiende eeuw bleef Harderwijk van belang als vissers- en garnizoenplaats.
Door de gunstige ligging kwam de kentering echter in de 20e eeuw snel op gang. Harderwijk werd een belangrijk centrum voor industriele vestigingen.
Het ontstaan van het Oostelijk Flevoland bood de stad ook nieuwe perspectieven. Nieuwe mogelijkheden dienden zich aan. De stad kon zich daarmee ontwikkelen in de sectoren van de regionale verzorgingsfuncties.
Het ontstaan van het Veluwemeer bood de stad ook vele mogelijkheden in de recreatieve sector.
Het feit, dat het Dolfinarium in 1965 in Harderwijk werd gevestigd is daar een overduidelijk bewijs van.
Beschrijf je de oude stad Harderwijk naar de huidige status, dan kom je tot een volgend beeld.
Het oude Harderwijk is een
schilderachtig stadje met voornamelijk nauwe straten, die nauwelijks voldoen aan
de huidige eisen voor het verkeer.
Dat hoeft ook niet. Het stadje doet dan ook voornamelijk dienst als toeristische trekpleister, dat door vele wereldbewoners met graagte wordt bezocht.
Het nieuwe Harderwijk werd gebouwd ten zuiden van de spoorlijn Amersfoort-Zwolle. Die nieuwe stad biedt voldoende kansen voor de huidige leefwijze.
Opmerkelijke gebouwen in de oude stad zijn ondermeer De Grote Kerk uit de 14e eeuw en een dwarspand ervan, dat in de 15e eeuw werd gebouwd.
Verder is er een laat-Gotische kapel van het voormalige St.-Catharinaklooster uit 1502, die in 1913 is gerestaureerd. Van de middeleeuwse stadsmuren resten
nog slechts enige delen en de zogenaamde Vischpoort.
Bezienswaardig zijn ook de gebouwen van de oude Hortus Botanicus.
Linneaus heeft daar ook zijn voetsporen gezet.
Het stadhuis is van middeleeuwse oorsprong en werd in 1837 in een neo-classicitische stijl herbouwd. Het behield daarbij de Louis XIV raadszaal.
Het bezit ook verscheidene herenhuizen uit de 17e en 18e eeuw.
Geschiedenis is er dus voldoende te vinden in het oude Harderwijk.
Dan natuurlijk het dagje uit naar het Dolfimarium. De algemene indruk is bijzonder gunstig. In feite kom je op zo'n dag ogen, oren en voeten te kort om alles
goed te kunnen zien en beleven. Bijzondere acts waren er te beleven bij de zeeleeuwen, dolfijnen, walrussen en zeehonden. We hebben ze niet allemaal
meebeleefd. Maar eigenlijk moet je het zelf zien om het echt goed in te kunnen voelen. De duizenden bezoekers (op13 oktober!) waren in elk geval dol enthousiast en wij niet minder. Een bijzondere belevenis was ook het 3D theater. Daar werd een film getoond met echt alles erop en eraan. Je weet eigenlijk
vooreerst niet wat je meemaakt. Voorzien van een heus 3D brilletje (een soort zonnebril) kon je de meest bizarre beelden wel bijzonder echt beleven.
De aanvullende verrassingen tijdens de voorstelling liet menig bezoeker van schrik ineenkrimpen.
Enfin ik zal u niet alles verklappen. U moet het echt zelf gaan zien.
De onderstaande beelden geven wat van de uitgaansdag zelf weer.
Op het internet kunt u uiteraard veel over het Dolfinarium en Harderwijk vinden.
Voor nadere informatie over het Dolfinarium zelf kunt u de website van het Dolfinarium zelf bezoeken.
Hieronder ziet u dan een impressie van het dagje uit naar Harderwijk en dan voornamelijk het Dolfinarium.
