ATV De Hoge Weide Utrecht
De Geschiedenis
We schrijven het jaar 1954, als de leden van de ATV Ons Genot, daarvoor vanaf het jaar 1935 gevestigd aan de Lage Weide in Utrecht en de leden van
De Halve Maan, daarvoor gevestigd in Oog in Al, tezamen onder de vlag van de ATV De Hoge Weide aan het wegje de Hogeweide een nieuwe vereniging van amateuurtuinders aangaan.
De grond voor deze vereniging werd van gemeentewege bouwklaar en geheel ontsloten verhuurd voor f. 0,08 per m2. De meeste tuinen hadden een maat van 250 m2.
In de zomer van 1957 werd het nieuwe complex uiteindelijk feestelijk geopend.
Een aantal leden van de oude vereniging Ons Genot, die niet naar de ATV De Hoge Weide overgingen, betrokken in 1957 aan de Polderweg in het toenmalige Zuilen een nieuwe complex. De naam van deze vereniging wordt -u raadt het al- ATV Ons Genot.
In die begintijd was het tuinieren op de Hoge Weide vaak geen pretje. Meestal werd een tuin gehuurd om wat extra levensmiddelen zelf op te kweken in deze
vooreerst weerbarstige grond. De grond van het complex bestond uit een heuse kleilaag met daaronder op sommige plekken een leemlaag als ondergrond.
Door veel te bewerken kon aan deze grond een zinnige en nuttige bestemming worden gegeven. In die eerste jaren waren het dan ook veelal de groentekwekers, die een tuin in onderhoud namen. De voorzieningen waren verder niet glorieus. Op de tuinen was een gereedschapkist vaak de plek waarin het gereedschap een redelijk veilig en droog onderkomen vond. Een enkeling kon zich al een heuse bestrating op de hoofdpaden permitteren. Nog meer uitzondering waren de tuinen, waarop een enkele sierplant stond te pronken. Het verenigingsgebouw in die beginjaren was met vereende krachten en met sobere middelen in elkaar geknutseld.
Enige jaren na de inrichting van het complex, ontstond bij de leden van de ATV De Hoge Weide dan ook de behoefte een geheel nieuw verenigingsgebouw te plaatsen.
De bestaande verenigingsopstallen konden naar het oordeel van de leden de toets der kritiek immers op generlei wijze doorstaan.
Het was dan ook al in de zomer van 1967, dat de opening van het door de leden grotendeels zelf gebouwde stenen verenigingsgebouw plaats kon vinden.
In de toekomst zou dit gebouw op vele momenten door de leden dankbaar gebruikt kunnen worden. Naast de ledenvergaderingen, die er zouden gaan plaatsvinden kon het gebouw prima dienst doen als rust- en contactplaats voor de leden. Van die mogelijk heden werd al gauw veelvuldig gebruik gemaakt.
Toen het gebouw er
eenmaal was, kon er echter nog meer georganiseerd worden. Het houden van bloemen--
en groenten- en fruit- tentoonstellingen was in die jaren bij alle
amateurtuindersverenigingen flink in zwang.
Na die start als vooral groentenkwekersvereniging kwam er al ras een wijziging in het kweekgedrag.
De leden verkregen middels hun toendertijd sterk gestegen inkomen voor het dagelijks werk meer behoefte aan het onderhouden van sierplanten, Dat eerst voorzichtig naast het echte "groentewerk" Later verschoof de belangstelling echter steeds meer naar het bijhouden van een siertuin. Die verschuiving werd daarnaast ook nog
mede veroorzaakt door de mogelijkheid op de tuin een heus huisje te bouwen. Van die gelegenheid maakten zeer
veel leden gebruik. De bouw van die huisjes moest geheel volgens de voorgeschreven maten en materialen
gebeuren. Binnen de leden van de vereniging waren er zelfs enkele leden, die deze bouw tegen een kleine vergoeding op zich namen. De huisjes hadden een standaardmaat van ongeveer 5 bij 3 meter en dienden volgens
tekening op een vaste plaats gebouwd te worden, De uitvoering was volgens het standaard uiterlijk en aan de buitenzijde bekleed met brede rabatdelen. In de achterzijde kon een gereedschapkast worden meegebouwd.
Later werd de maat van het huisje aangepast tot ongeveer 7 bij 3 meter. Door de vergroting van de ruimte konden velen al een heus keukentje erin aanbrengen. Ook een inpandig toilet in de aanwezige gereedschapruimte kwam bij velen al aan de orde.
Voor hen, die zich die luxe nog niet konden permiteren, waren op de gehele complex hier en daar al centrale toiletten en wasbakken geplaatst.
Door deze extra mogelijkheden werd tevens de mogelijkheid geschapen in het huisje te overnachten. Dat kon niet zomaar. In het begin van het seizoen moest per persoon met naam en toenaam, leeftijd en geslacht een vergunning worden aangevraagd via het bestuur. Deze kon dan namens de gemeente een schriftelijke vergunning afgeven. Deze vergunning diende altijd klaar te liggen, zo mocht er daarvoor controle komen.
Lid worden van de vereniging was niet een ieder gegeven. Je kon ervoor inschrijven en kwam dan op een wachtlijst terecht. De tuinen waren schaars en de belangstelling vrij groot. Op een gegeven moment kwam er een ballottagecommissie namens de tuin bij de gegadigden langs om even te snuffelen aan de personen of het wel goed volk was. Bij gebleken geschiktheid kregen de adspirantleden dan een tuin aangeboden. Bij een zogenaamde kale tuin was de toetreding niet zo'n probleem. Bij tuinen met een huisje en of later zelfs een kasje en schuurtje diende aan de vorige bewoner een vergoeding te worden betaald.
Die vergoeding werd eerst vastgesteld middels een taxatie van de tuin door enkele leden van de volkstuin. Dat noemde men de taxatiecommissie.
De door hen vastgesteld waarde bepaalde in belangrijke mate de vraagprijs voor de tuin. De uittredende eigenaar had echter het laatste woord. De vraagprijs kon door hem of haar worden bepaald. Deze lag echter meestal rond of iets boven de taxatieprijs. Het toeteredende lid moest voor de bemoeiingen van het bestuur dan een soort overdrachtsvergoeding betalen. Deze bedroeg enkele procenten van de verkoopprijs.
De nieuwe leden kregen bij hun toetreden al snel te maken met de leefregels op de tuin. Zo moest de tuin voor 1 april gespit worden. Dat noemde men "zwartmaken" in die tijd. Zo waren er wel meer regels. Teveel eigenlijk om in dit verband op te noemen. Als je ze eenmaal wist, dan was het vrij eenvoudig ze na te leven. Het lid worden betekende ook de verplichting tot het jaarlijks verrichten van algemeen werk. Immers er waren geen kabouters om de algemene voorzieningen aan te brengen danwel te onderhouden. Ieder lid moest dan ook volgens de reglementen minimaal 6 uur per jaar algemeen werk verrichten.
In een latere fase van de tuin kwam daar een beetje de klad in. Steeds meer tuinleden verzaakten hun statutaire verplichtingen, waardoor de goedwillenden extra werden belast. Door extra maatregelen van het bestuur kon deze tendens deels worden teruggedrongen. De eerste tekenen van het verlies aan samenhorigheid waren echter daar. Ze waren een veeg teken aan de eerst smetteloze wand.
Terug echter naar het moment van de ontwikkelingen met het nieuwe verenigingsgebouw.
Nog in hetzelfde jaar van de opening werd er in het gebouw dan ook de eerste tentoonstelling georganiseerd.
Dat gebeuren vond plaats onder de bezielende leiding van de heer en mevrouw Bakkenes en de heren Hoogendoorn, Klein-Gunnewiek, Tomassen, Verwer, Vink en Van Waveren. Waar mogelijk werden zij door de echtgenotes ondersteund. Tevens dient de hulp van mevrouw Huisken daarbij vermeld te worden.
Helaas zijn velen van deze markante personen ons later ontvallen.
In de eerste jaren waren het naast de bloemen, vaak diverse soorten fruit, die bij de tentoonstellingen ter keuring en beoordeling werden aangeboden.
Groenten deden in wat mindere mate opgang. Ook was kwaliteit de kreet, waaraan deze productenstoonstellingen werden opgehangen. Het aantal producten en de vorm van de inzending was niet zo van belang.
In de loop der jaren kwam daar echter verandering in. Onder de leiding van de heren Bakkenes en Klein-Gunnewiek werden in die jaren verscheidene bloemschikcursussen georganiseerd. Het waren vooral deze cursussen, die een aanzet gaven tot wat meer showaspecten tijdens de tentoonstellingen. Andere cursusleiders in de loop der latere jaren waren de heren v.d. Kroef, Sanders en Mulder.
Vermeldenswaard is de in 1975 gehouden gereedschapdag. Op het speelterrein van de vereniging pal voor het verenigingsgebouw werd een grote tent opgesteld. Daarin kregen tientalle bedrijven de kans hun kunnen op productgebied te tonen.
De inmiddels opgericht Ontspanningscommissie verraste de vereniging daarbij op een spetterende bloemenshow in het verenigingsgebouw. Tevens werden er bij de ingang van de tent buiten een paar kolossale bloemstukken opgesteld.
Als paarden hebben de betrokkenen toen moeten werken om alles op tijd klaar te krijgen.
Wie maalde daar echter om, het was immers hun hobby, en wat voor ייn! Vroeg in de ochtend van de opening kon het sein gereed worden gegeven. De klus
was geklaard, en hoe!
Vanaf de jaren 1980
werd dat showaspect eigenlijk voetstoots aangemerkt als een must. In die jaren
ontstonden ook de gedachtes met dat aspect iets meer buiten de vereniging te
doen.
De mogelijkheden daartoe werden flink
versterkt door het inrichten van een heuse bloemenkweektuin met ondersteuning
van het
hoofdbestuur. Die bloementuin kwam op een van de vrijgekomen tuinen van het zogenaamde oude gedeelte, vlak bij de snelweg.
De tuin werd door leden van de Ontspanningscommisie geheel schoongemaakt en opnieuw ingericht. Er kwam een heus hoofdpad
van grindtegels met aan beide zijden de ruimte voor de kweekbedden van de aanstaande liefhebber bloemenkwekers.
In het eerste jaar werd de grond verrijkt met een grote gift championcompost, die door met behulp van een frais door de bestaande grond werd gemengd. In die beginjaren waren er wel 10 tot 15 kweeklustigen, die een deel van de tuin bijhielden.
Later verslapte de belangstelling allengs waardoor het onderhoud meer en meer in de handen van een paar leden kwam.
Zo rond 1992 was het gedaan met de pret en kon de tuin teruggeleverd worden aan het bestuur, zodat deze weer verhuurd kon worden. Voor dat moment was de aanvoer van de benodigde bloemen voor de diverse bloemenshows echter vrij goed te noemen.
In het jaar 1987 was het zover, dat de inmiddels opgericht Bloemencommissie met een eigen stand namens de ATV De Hoge Weide naar buiten kon treden.
Dit moment vond plaats tijdens de door het AVVN bij het Tuincentrum Overvecht-Zuid georganiseerde jubileumtentoonstelling.
Aan dat evenement deden vrijwel alle Utrechte amateurtuindersverenigingen mee. Het succes ervan was mede daardoor bijzonder groot.
Duizenden bezoekers konden van een wel erg fraai bloemenfestijn genieten.
Dat succes was voor de ATV De Hoge Weide ook de aanleiding zelfstanding deel te nemen aan een door de Dahlia Vereniging Utrecht in 1988 gehouden Dahliatentoonstelling bij de toenmalige Hortus Botanicus gelegen in de Uithof in Utrecht. Dat gebeurde al in het jaar 1988.
Ook daar werd een mooie stand neergezet.
De trend naar het brengen van een bloemenshow i.p.v. een eenvoudiger productententoonstelling zat er op dat moment goed in.
In de jaren daarop slaagde de Bloemencommissie er steeds weer in iets "leuks" te brengen tijdens haar tentoonstellingen.
In 1992 werd dat
tentoonstellingsgebeuren afgesloten met een knallende jubileumshow vanwege het
25 jarig jubileum van de Ontspanningscommisie.
Ook deze tentoonstelling was een groot succes. Duizenden bezoekers konden een fraai staaltje van de hobby van het amateurtuinieren meebeleven.
Deze tentoonstelling werd namens de Gemeente Utrecht geopend door wethouder Mik.
Vanaf de jaren 70 was de Ontspanningscommissie ook druk met het organiseren van leuke momenten voor de leden.
Naast dat bloemengebeuren waren er meer zaken, die de leden wel aanpraken. Zo ontstonden er van lieverlee diverse jaarlijkse evenementen.
In dit verband moet u denken aan bingo avonden, klaverjas wedstrijden, sportdagen voor de kinderen, eieren zoeken in het voorjaar voor de peuters, viswedstrijden, rommelmarkten, disco- en dansavonden etc.
Dat alles vond plaats onder leiding van een grote groep enthousiaste leden en dan vooral in en rond het verenigingsgebouw of de verdere omgeving. De sportdag was elk jaar een belevenis op zich. De organisatie ervoor tijdens en erna gaf velen ontzettend veel werk, maar dat werd eendrachtig met graagte gedaan. Tientalle kinderen van de tuinleden, kennissen of bekenden namen er aan deel. Ze werden dan op leeftijd in groepen ingedeeld. Jongen en meisjes apart. Dat wel om ieder een eerlijke kans te geven. Na een hele dag rennen en springen, de verlouterende limonade en de nodige ijsjes was het kaf van het koren gescheiden en konden de prijsjes worden uitgereikt. Tijdens de sportdagen werden er in de pauze vaak ook onderlinge voetbalwedstrijdjes gehouden tussen diverse teams van gelijkgezinden. Ook hierbij gold de scheiding van mannen en vrouwen.
Na zo'n hele dag sporten was iedereen bekaf. Voldaan kon een ieder naar huis vertrekken.
In een latere fase kwamen opeens de viswedstrijden opzetten. Vroeg in de morgen vetrokken de deelnemers voorzien van veel drank en eten naar de waterkant om daar hun geluk te beproeven. In de hoogtij dagen namen er tientalle mensen aan deel.
De bingo avonden waren leuk en op het laatst groots van opzet. Het verenigingsgebouw zat meestal bomvol met de echte liefhebbers. Dat gebeurde een aantal keren in het seizoen. De opbrengsten van deze avonden werden dan besteed aan de organisatie van de tentoonstellingen en vooral de evenementen voor de kinderen. Dat waren o.a. het eieren zoeken met de Pasen, een kinderbingo in de zomervakantie, de alom bekende sportdag en later ook vaak een disco avond.
Voorts was er voor de kinderen een jaarlijks terugkerende Sinterklaas viering. In de zomermaanden was er ook vaak poppenkast.
Bij de sportdag werden de festivitieten veelal opgeluisterd met een heus muziekkorps. Met de kerst werd er in de kantine vaak een kerstmaal geserveerd. Kortom er was van alles te doen.
De grootste opsteker in die aktiviteiten ontstond op het moment, dat de familie Duin het beheer van het verenigingsgebouw kreeg toebedeeld.
Opeens was er van alles mogelijk en werden de leukste aktiviteiten bedacht en ook uitgevoerd. De kantine van de Hoge Weide kreeg zo een bijna landelijke
bekendheid. Van heinde en verre kwam men er langs om er een gezellig dagje mee te maken. Voor menig fietsclub was de Hoge Weide een aangename
pauzeplaats. Zelfs de supportersclub van de FC Utrecht maakte een aantal keren dankbaar gebruik van het verenigingsgebouw. Medegebruiker van de verenigingsgebouw werd een heuse schietclub. En ook de Carnaval deed zijn intrede bij de Hoge Weide. Buiten die aktiviteiten om was de kantine ook jarenlang een vast trefpunt voor de tuinleden. Naast een praatje kon er aan tafeltennissen worden gedaan, er stond een heus biljard, waar menigeen een balletje kon laten rollen.
Tien van rood was vaak het spelletje waaraan velen meededen. Maar ook libre en driebanden partijen waren in zwang.
Daarnaast kon door de liefhebbers een kaartje worden gelegd. Ook schaken en dammen kwam aan bod. Er was dus volop te doen. De leden maakten daar vooral in de wintermaanden en in de weekeinden dankbaar gebruik van.
Leuk was ook de verkoop bij opbod van de bloemstukken en bossen met bloemen na afloop van de bloemenshows. De kantine was dan tjokvol met kooplustigen,
die ook wel een mooie ruiker mee naar huis wilden nemen. De opbrengsten werden dan weer besteed aan latere evenementen voor de kinderen.
Zodoende financierde de Ontspanningscommissie veelal door de eigen inzet veel van de kosten voor het vermaak van de kinderen.
Belangrijke personen in deze commissie waren de heer en mevrouw Van Harreveld, naast de eerder genoemde leden.
In latere fase kwamen daar bij of voor in de plaats: de heer en mevrouw Bouman, de heer en mevrouw Van Rooijen, de heer Brumsteede, de heer Nijdam, de heer en mevrouw Slagmolen, mevrouw v.d. Ham, de heren Hazendonk, de heer Uding jr., de heer Mol, de heer Sturkenboom en de heer en mevrouw Hoefakker. Tijdens de sportdagen assisteerden dan diverse andere leden van de tuin.
Bij al die aktiviteiten zijn natuurlijk heel wat leuke en vermeldenswaardige dingen gebeurd. Een aantal van deze gebeurtenissen worden hier dan deels beschreven.
|
In de hoogtijdagen van de ATV De Hoge Weide werden er door de leden amateurtuinders vele leuke attributen en mooie planten naar hun volkstuin gesleept. Die fraaie zaken trokken op een gegeven moment kennelijk zodanig de aandacht van buitenstaanders, dat deze die zaken wel zelf wilden hebben. Dat ze er op onrechtmatige wijze aan kwamen deed er kennelijk niet toe. Er was opeens een sprake van een heuse diefstalgolf, die kennelijk in de avond en nachtelijke uren plaats vond. De meest aansprekende diefstal was het verwijderen van een viertal gloednieuwe wielen van een op de parkeerplaats staande Mercedes. Al die diefstallen leidden er toe, dat er vanuit de leden een soort bewaking werd ingesteld. In de avonduren en nachtelijke uren werd er over het complex toezicht gehouden om diefstallen te voorkomen. Het was in een nazomer van die tachtiger jaren, dat een paar toezichthouders in het nieuwe deel van het complex een verdachte aktie waarnamen. Bij de boerderij van Uiterwaal was een auto gestopt en bleken twee buitenstaanders onrechtmatig over de smalle sloot het terrein op te komen. In het schijnsel van de maan verschenen deze twee onverlaten ter hoogte van de tuin van de familie Huijsen . Op dat moment grepen de tuinwachten in en sprongen vanachter een heg te voorschijn. "Halt politie riepen ze" De twee onverlaten schrokken flink van deze aktie. Een ervan vluchtte linia recta terug naar de gereedstaande auto bij Uiterwaal. De ander verdween echter niet erg bevreesd in de tuin van de familie Huijsen. De tuinwachten renden die tuin ook in om deze onverlaat bij de kuif te pakken. Echter op het moment van binnentreden sprong de onverlaat tevoorschijn vanachter een conifeer en riep "Wat politie ik ben van de politie!!" Uiteindelijk leidde deze hele parodie tot een flink handgemeen met trappen en slaan. Op een gegeven moment lukte het om de indringer te overmeesteren. Hij was kort daarvoor bij het gevecht na een slinkse uitval van de tuinwachten over het hekje van de tuin van Huijsen gestruikeld. Daar lag hij nu op de grond van het tuinpad te kermen. Uit alle hoeken en gaten kwamen diverse leden van de tuin in hun nachtelijk kleding aangerend. Door het gekerm en geschreeuw waren ze flink wakker geworden en ze wilden wel eens weten wat er aan de hand was. Zonodig waren ze bereid een handje toe te steken. De gevangen onverlaat bleek een bewoner van het kamp "De Huppel". Hij gaf wat onduidelijke redenen -zo moest hij nog geld krijgen van een tuinlid, die naar ons beste weten niet bestond- aan van zijn bezoek en daarmee was op een gegeven moment het einde genaderd van het voorval. Op hangende pootjes moest ook de laatste onverlaat het complex verlaten. Van het voorval werd daarna aangifte gedaan bij de politie. Het resultaat was gelukkig, dat de diefstallen grotendeels ophielden na dat moment. Later hoorden we, dat de figuur, die bij de stoeipartij was gepakt, pal daarvoor uit de gevangenis was vrijgekomen. Het was ook op het kamp kennelijk een niet al te geliefd persoon, gezien hun opmerking, dat we hem beter wat zwaarder hadden moeten aanpakken! De werkelijke adviezen zijn in deze echter flink verzacht! |
|
Bij het vissen beleefden de deelnemers ook vaak flinke pret. Zo was er op een dag een wedstrijd in een zijarm van de Oude Rijn in de buurt van Harmelen. Men was nauwelijks geinstalleerd of vanonder een naburig brugje kwam al zwemmend een agent van politie aanzetten. Of men de vergunningen maar wilde overrijken en zo dat niet kon, dan kon men beter opkrassen. Uiteindelijk bleek de agent een medelid van de visclub, die zich voor de grap verkleed had. De hilariteit om dit voorval was natuurlijk groot. Zo ook werd er op een gegeven moment gevist in een watertje in de buurt van Kockengen. Er werd niet al te veel gevangen. Kennelijk hadden de vissen een vrije dag. Tot er op een moment een deelnemer flink beet kreeg. "Beet" "ik heb beet!!" klonk het luid in de ochtendnevel. Met een grote zwaai haalde hij de vis in ייn haal de kant op. Hij had een heuse gerookte makreel gevangen! |
|
Tijdens de sportdagen werd er in de pauze de gebruikelijke voetbalwedstrijd gehouden voor de dames. De voetbalkwaliteiten van de dames was veelal niet zo groot. Om aan dat gebeuren wat extra glans te geven hadden een paar dames een heuse EHBO groep met rolstoel opgericht. Zodra er een geblesseerde onder de deelnemende dames van de voetbalwedstrijd viel, werd er door de EHBO ploeg stevig ingegrepen. De geblesseerde werd zonder pardon in de rolstoel geplaatst en door de EHBO ploeg flink in de zwachtels gezet. Zo bleven er weinig ongesmette deelnemers aan de wedstrijd over! |
In 1991 kwam er echter een kentering in de zaak. Van bestuurswege werd ingegrepen in het verloop van de bingo avonden. Naar hun mening was het prijzenschema te buitensporig geworden. Deze ingreep leidde al spoedig tot het opheffen van de Ontspanningscommissie en later de Bloemencommissie, waarvan de leden vaak al een dubbelfunctie genoten.
Het jaar 1992 was dan
ook wat de ontspanning naast het tuinieren betrof het laatste jaar van alle
evenementen.
Restte alleen nog het tuinieren voor de leden van de vereniging. Dat tuinieren werd door de diverse leden nog een aantal jaren met graagte verricht.
Echter vanaf het einde van de jaren 90 kwam daar flink de klad in. Inmiddels was er een definitief besluit gevallen, dat de ATV De Hoge Weide vanwege de verbreding van de naastgelegen A2 zou dienen te verdwijnen. In het voorjaar van 2003 kwam ten lange leste een einde aan het ruim 45 jarig bestaan van de ATV De Hoge Weide.
Een groot aantal van de leden zijn uitgezwermd over de andere amateurtuindersverenigingen in Utrecht. Een ander deel van de leden is gestopt met tuinieren. Nog een ander zij het klein deel heeft zich gevestigd op een nieuw complex in de polder De Papendorp pal tegen het Amsterdam-Rijnkanaal.
Daar zijn 150 tuinen door de gemeente Utrecht ingericht binnen een kantorenpark.
Grootste probleem voorlopig is het feit, dat de eventueel te plaatsen huisjes aan te veel welstandseisen moeten voldoen, waardoor ze veel te duur uitpakken. Dat gegeven werkt belemmerend op de instroming van nieuwe leden. Als gevolg daarvan blijven veel tuinen leeg staan, wat extra zorg in onderhoud voor de leden amateurtuinders geeft.
Dit alles overziend zult u zich afvragen hoe het nu zit met het officiele bestuur van de Hoge Weide in al die jaren. Zij die deze bestuursfuncties hebben bekleed
deden dat vaak met veel elan. Uren maken was meestal geen bezwaar. Daarvoor verdienen al die betrokkenen een pluim. Helaas waren de besturen over het
algemeen vrij conservatief, waardoor zaken buiten het tuinieren weinig bespreekbaar waren. Tussen de jaren 1976 en 1991 mocht er na lang aandringen vanuit
de bestaande Ontspanningscommissie geleidelijk aan wat meer dan alleen maar in de grond wroeten. Daarna was het wat dat betreft uit met de pret. Er diende
bij voorkeur en dan voornamelijk aandacht aan het tuinieren worden besteed. De opzegging van het contract met de familie Duin voor het beheer van de kantine
was de druppel, die de emmer liet overlopen. De teloorgang van de diverse ontspanningsaktivitieten had zich daarmee definitief ingezet.
Nog een aantal jaren werd het beheer van de kantine verricht door leden van de tuin zelf. De bemanning zou echter een steeds grotere tol gaan eisen voor de
enkele bereidwilligen, die de zaak draaiende probeerden te houden. De resultaten uit het beheer van de kantine liepen dan ook allengs terug.
Het was een aankondiging van het echte begin van het einde, dat in 2003 dus zijn voltooiing kende.
Formeel wordt de vereniging wel voortgezet op het nieuwe volkstuincomplex in de polder De Papendorp.
Met dit onofficiele einde van de ATV De Hoge Weide heeft de vereniging aan de Hogeweide in Utrecht haar 45e jaar dus ruim gehaald.
Het waren voor velen 45 jaar van genieten van al wat de natuur zo te bieden heeft, leren van je omgeving, vriendschappen met fijne tijden, geluk en ongeluk. Waarschijnlijk veel van wat het leven voor een mens te bieden kan hebben.
Ze waren niet voor niets. Velen weten dat uit eigen ervaring.
Ter herinnering hieronder nog wat markante beelden van vooral diverse bloemententoonstellingen.
Chrysantententoonstelling eind tachtiger jaren
Resultaten bloemschikken in diverse jaren
Potplanten tentoonstelling eind tachtiger jaren
Beelden van de stand van De Hoge Weide bij de jubileumtentoonstelling AVVN bij het tuincentrum Overvecht-Zuid.
Wat beelden van enkele tuinen in zomer en winter
Wat beelden van volkstuinen pal voor de afbraak eind 2002 begin 2003.
Boerderijen bij het complex
Links het zomerhuis bij de boerderij van Van 't Schip. In het midden de boerderij van Uiterwaal. Rechts de boerderij van Van 't Schip.
Wegjes rond het tuincomplex
Op de middelste foto ziet u de Kastanjeboom bij de boerderij van Uiterwaal. Deze foto is genomen aan het eind van de negentiger jaren. In het najaar van 2002
heeft een heuse storm de boom nagenoeg geveld. Uiteindelijk was de schade zo groot, dat de gehele boom is verwijderd. Op de plaats rest nog slechts een wegmarkering. De onderstomp ligt nog in de tuin van de boerderij. Deze boom was een echt natuurmonument. Hij had het volgens zeggen ruim 100 jaar uitgehouden op deze plaats. Links en rechts van deze foto ziet u twee beelden vanaf de weg achter het tuincomplex, dat links ervan is gelegen. Het nu geasfalteerde wegje was vroeger slechts een met gruis en stenen verhard pad. Heel vroeger toen het Amsterdam-Rijnkanaal nog niet was gegraven liep dat wegje door tot aan de wijk Oog in Al in Utrecht.
Wijde blikken rond het tuincomplex
Van links naar rechts ziet u: Op de achtergrond de gevorderde bouw van Leidsche Rijn; Blik over een weide rchting de voormalige Pegus; Bij de oude Demka
brug wordt een compleet nieuwe brug geplaatst.
Rustieke beelden van de omgeving rond het complex.
Hierboven twee mooie momenten uit het jaar 2002. Links een wijde blik over de weides richting de boerderij van Uiterwaal. De rechtse foto geeft een mooi beeld van het wegje de Hogeweide pal voor de boerderij van Uiterwaal.
Beelden van de afbraak op de achtergrond de boerderij (links)van Uiterwaal en het verenigingsgebouw(midden en rechts)
Hieronder nog wat plaatjes van momenten en aktiviteiten tijdens die 45 jaar De Hoge Weide.
Het zijn niet de beste plaatjes, maar ze geven deels een beeld van diverse aktiviteiten door de jaren heen.
Achtereenvolgens ziet u hierboven van links naar rechts: Het verenigingsgebouw en een publikatiebord; De onthulling van het nieuwe naambord; Sportdag in de
tachtiger jaren; Biljarten in de kantine; Sinterklaasfeest in de tachtiger jaren; Muziekkorps tijdens sportdag in de tachtiger jaren.
Hieronder ziet u een reeks foto's dia via scans van dia's afkomstig zijn.
Van links naar rechts. De heer Duin achter de tapkast, optocht, wintertuin.
Wat beelden van Chrysantenshow in het verenigingsgebouw
Wat beelden van volkstuinen in de zomer
Wat aktiebeelden van de sportdagen
In het voorjaar van 2004 zit er flink voortgang in de bouwontwikkelingen rond en op het voormalige complex van de ATV De Hoge Weide.
Naar de stadszijde toe zijn de taluds aangelegd voor de tijdelijke wegovergangen van Utrecht naar Leidsche Rijn.
Het oude gedeelte van het complex zelf is geheel ontboomd. De oude stronken zijn gerooid. Die worden nu door een machine gekloofd.
Wat beelden van rond het complex geven een indruk van de huidige situatie.
Op 24 mei 2004 zijn er wat beelden gemaakt van diverse planten op het voormalige terrein van de ATV de Hoge Weide.
Zonder nadere toelichting ziet u die beelden hieronder. Kenmerkend is wel, dat de natuur na ruim een jaar tijd duidelijk het heft in handen heeft genomen.
Op 13 juni heb ik een tweetal foto's gemaakt vanaf de achterzijde van het complex. Opmerkelijk aanwezig zijn de Chrysanthemums. Tussen de ontelbare planten ziet u er de witte gloed van.
Hieronder ziet u wat foto's die door de heer W.R. Hoogendoorn als bijdrage werden geschonken. Hij is vele jaren lid van de A.T.V. De Hoge Weide geweest.
De foto's geven wat beelden van de afbraak rond de Hoge Weide. De middelste foto geeft een beeld van het verenigingsgebouwen en de parkeerruimte in betere tijden.
Hieronder ziet u nog een reeks kenmerkende foto's van de afbraak van de Hoge Weide en de opkomst van Leidse Rijn, gemaakt door de heer Hoogendoorn. Wellicht herkent u er iets in.
In de zogenaamde caravan werden jarenlang op bestuursnivo alle plannen uitgebroed.
Hieronder ziet u wat beelden van de sloop van de voormalige trots van de vereniging.
Dat was dan het droevige einde van een glorieus bestaan.
Voorlopig zijn dat wat kenmerkende beelden. Er wordt naarstig gezocht en gewerkt aan wat aanvullingen met vooral kenmerkende danwel opmerkelijke beelden. Als u als kijker nog ergens een schoenendoos met foto's over de Hoge Weide heeft. We houden ons aanbevolen.